Archiwum z dnia: 5 lutego 2020

CHODZIĆ W DUCHU ŚWIĘTYM OTWIERAJĄC SIĘ NA ŁASKĘ ZOBACZENIA GRZECHU

05.02.2020, środa , Św. Agaty

Wyciszenie zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.

Lectio (czytanie) przeczytaj:

2 Księga Samuela 24, 2. 9-17

Rzekł król Dawid do Joaba, dowódcy wojsk, który był z nim: «Przebiegnij wszystkie pokolenia Izraela od Dan do Beer-Szeby i policzcie ludzi, abym się dowiedział, ile liczy naród». Joab przekazał królowi liczbę spisanej ludności. Izrael liczył osiemset tysięcy wojowników dobywających miecza. Juda zaś – pięćset tysięcy ludzi.
Serce Dawida zadrżało, dlatego że zliczył lud. Dawid zwrócił się do Pana: «Bardzo zgrzeszyłem tym, czego dokonałem, lecz teraz, o Panie, daruj łaskawie winę swego sługi, bo postąpiłem bardzo nierozsądnie».
Gdy Dawid wstał nazajutrz rano, słowo Pańskie następującej treści zostało skierowane do proroka Gada, „Widzącego” Dawidowego: «Idź i oświadcz Dawidowi: Tak mówi Pan: Przedstawiam ci trzy możliwości. Wybierz sobie jedną z nich, a Ja ci to uczynię».
Gad udał się do Dawida i przekazał mu następujące oświadczenie: «Czy chcesz, by w tej ziemi nastało siedem lat głodu, czy wolisz przez trzy miesiące uciekać przed wrogiem, który cię będzie ścigał, czy też przyjść ma na twój kraj zaraza trwająca trzy dni? Pomyśl i rozpatrz, co mam odpowiedzieć Temu, który mnie posłał». Dawid odpowiedział Gadowi: «Jestem w wielkiej rozterce. Wpadnijmy raczej w ręce Pana, bo wielkie jest Jego miłosierdzie, ale w ręce człowieka niech nie wpadnę!»
Zesłał więc Pan na Izraela zarazę od rana do ustalonego czasu. Umarło wtedy z narodu od Dan do Beer-Szeby siedemdziesiąt tysięcy ludzi.
Anioł wyciągnął już rękę nad Jerozolimą, by ją wyniszczyć; wtedy Pan ulitował się nad nieszczęściem i rzekł do anioła, niszczyciela ludności: «Wystarczy! Cofnij rękę!»
Anioł Pański znajdował się obok klepiska Arauny Jebusyty. Dawid, widząc, że anioł zabija lud, wołał do Pana: «To ja zgrzeszyłem, to ja zawiniłem, a te owce cóż uczyniły? Niech Twoja ręka obróci się raczej na mnie i na dom mego ojca!»

Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Czytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

  • Rzekł król Dawid do Joaba, dowódcy wojsk, który był z nim: «Przebiegnij wszystkie pokolenia Izraela od Dan do Beer-Szeby i policzcie ludzi, abym się dowiedział, ile liczy naród». Dlaczego policzenie ludu było grzechem Dawida?Najprościej mówiąc, Bóg chciał, aby Dawid, wybrany przez Niego polegał na Nim, liczył tylko na Niego. Gdy Dawid tak postępował – zwyciężał. Teraz jednak doszedł do wniosku, że policzy lud, aby mieć pewność, że dysponuje odpowiednią siłą wobec swoich przeciwników. Już nie Bóg był jego mocą i siłą, tylko on sam i jego władza. A na co albo kogo ty liczysz w swoim życiu, co jest twoim zabezpieczeniem? Dzieci, pieniądze, spryt, władza, dobra, które zgromadziłeś?

  • Dawid zwyciężał wojny, jego królestwo rosło, Stawał się coraz potężniejszy, bo Pan Bóg Zastępów był z nim (2 Sm 5,10). Zaufaniem Bogu zwyciężał walkę: Pan, który wyrwał mnie z łap lwów i niedźwiedzi, wybawi mnie również z ręki tego Filistyna (1Sm 17,37).  W walce z Goliatem odrzuca nawet propozycję przyjęcia zbroi królewskiej, bo Jego zbroją jest Imię Pana – Ty idziesz na mnie z mieczem, dzidą i zakrzywionym nożem, ja zaś idę na ciebie w imię Pana Zastępów, Boga wojsk izraelskich, którym urągałeś (1Sm 17,45).  Jednak gdy się zestarzał, pycha i niewiara rozsiadła się w jego sercu, ale miał odwagę przyjść do Pana i prosić o wybaczenie – Bardzo zgrzeszyłem tym, czego dokonałem, lecz teraz, o Panie, daruj łaskawie winę swego sługi, bo postąpiłem bardzo nierozsądnie. Jaka to łaska móc zobaczyć swój grzech! Zachęcam cię, módl się, aby Pan pokazał ci grzech, szczególnie ten, który ukrył się gdzieś w zakamarkach twojego serca, może ten, którego nie chciałeś wyznać w sakramancie pokuty, albo ten, który sobie już logicznie wyjaśniłeś jako normalne zachowanie.

  • Pan daje Dawidowi łaskę powrotu do siebie, bo powiedział – Nie chcę śmierci grzesznika, lecz aby sie nawrócił i miał życie (Ez 33,11).  Trudne momenty są wpisane w nasze życie, grzech jest naszą codziennością. Bóg widząc jednak naszą skruchę i żal okazuje nam łaskę prowadząc nas do nawrócenia i przemiany życia. Czy wspominasz pielęgnujesz w swym sercu pamięć, wdzięczność, uwielbienie dla dzieł które Bóg dokonał w twoim życiu? Jak często liczysz pieniadze na koncie a jak często cuda których doświadczyłeś. Czy codziennnie dziękujesz że Jam jest Pan Bóg twój który Cię wywiódł z ziemi egipskiej z domu niewoli. Co jest twoim pięcioma kamieniami, pięcioma pewnościami które Dawid wziął ze strumienia do walki z Goliatem? Co jest twoją siłą w walce z przeciwnościami – z życiowym Goliatem? 

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Teraz zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Dziękuję Ci Panie za trudne moomenty mojego życia, za to że otwierasz moje oczy na prawdę o moim życiu, przemieniasz moje serce z kamienia w serce z ciała. Proszę chroń mnie od niepamięci, duchowego Alzhaimera, otępienia mojego serca.

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?