Archiwum miesięcy: Październik 2020

CHODZIĆ W DUCHU ŚWIĘTYM, TO UCZYĆ SIĘ POKORY OD JEZUSA

31.10.2020, sobota

Wyciszenie zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.

Lectio (czytanie) przeczytaj:

Ewangelia według św. Łukasza 14,1.7-11

Gdy Jezus przyszedł do domu pewnego przywódcy faryzeuszów, aby w szabat spożyć posiłek, oni Go śledzili. Potem opowiedział zaproszonym przypowieść, gdy zauważył, jak sobie pierwsze miejsca wybierali. Tak mówił do nich:
«Jeśli cię ktoś zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca, by przypadkiem ktoś znamienitszy od ciebie nie był zaproszony przez niego. Wówczas przyjdzie ten, kto was obu zaprosił, i powie ci: „Ustąp temu miejsca”, a wtedy musiałbyś ze wstydem zająć ostatnie miejsce. Lecz gdy będziesz zaproszony, idź i usiądź na ostatnim miejscu. A gdy przyjdzie ten, który cię zaprosił, powie ci: „Przyjacielu, przesiądź się wyżej”. I spotka cię zaszczyt wobec wszystkich współbiesiadników.
Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony».

Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Czytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

  • Faryzeusze ze względu na szczególną gorliwość w zachowywaniu Prawa uważali, że są bliżej Pana Boga, a przez to należą im się szczególne przywileje. Pokusa bycia ważniejszym od innych może dotykać każdego. Czyniąc coś dla innych (zwłaszcza dla osób wpływowych, ważnych społecznie) nie powinienem oczekiwać rewanżu, zapłaty. To co robię powinno wypływać  z miłości. Jeśli chcę poznać swoje miejsce, to muszę się wpatrywać w Jezusa, który uniżył się nieskończenie i stał się Sługą wszystkich, zwłaszcza tych najmniejszych i najsłabszych, Jezusa, którego serce jest ciche i pokorne.
  • Umiejętność zajęcia ostatniego miejsca jest wyrazem wdzięczności i pokory wobec Boga. W oczach dzisiejszego świata pokora jest niewiele warta. Narażamy się więc na kpinę i śmieszność. Ale ta pokora wynika ze świadomości, że wszystko cokolwiek mam (życie, talenty, dobra materialne, pozycja społeczna…) jest niczym niezasłużonym darem Boga. On w swojej miłości i hojności troszczy się o mnie i daje wszystko czego potrzebuję, a nawet wiele więcej.
  •  Jaka jest moja relacja do drugiego człowieka? Czy porównuję się z innymi, rywalizuję? Czy potrafię zauważyć, docenić, ucieszyć się jego dobrem, a nawet uznać jego pierwszeństwo? Czy potrafię czynić dobro w sposób bezinteresowny? 

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Teraz zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Panie, oczyść moje serce z każdego ziarenka pychy, abym w każdym położeniu umiał wielbić Ciebie.

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?

Następna strona »