Spis treści

- 10.12.2017

- 11.12.2017

- 12.12.2017

- 13.12.2017

- 14.12.2017

- 15.12.2017

- 16.12.2017

http://www.onjest.pl

Wspólnota Ruchu Światło-Życie

Lectio Divina

OCZEKIWAĆ PANA TO UMACNIAĆ WIARĘ SWOJĄ I BRACI

10.12.2017, niedziela

Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę

Lectio (czytanie) – przeczytaj:

Księga Proroka Izajasza 40, 1-5. 9-11

«Pocieszajcie, pocieszajcie mój lud!» – mówi wasz Bóg. «Przemawiajcie do serca Jeruzalem i wołajcie do niego, że czas jego służby się skończył, że nieprawość jego odpokutowana, bo odebrało z ręki Pana karę w dwójnasób za wszystkie swe grzechy». Głos się rozlega: «drogę Panu przygotujcie na pustyni, wyrównajcie na pustkowiu gościniec dla naszego Boga! Niech się podniosą wszystkie doliny, a wszystkie góry i pagórki obniżą; równiną niechaj się staną urwiska, a strome zbocza niziną. Wtedy się chwała Pańska objawi, razem ją każdy człowiek zobaczy, bo usta Pańskie to powiedziały». Wstąp na wysoką górę, zwiastunko dobrej nowiny na Syjonie! Podnieś mocno twój głos, zwiastunko dobrej nowiny w Jeruzalem! Podnieś głos, nie bój się! Powiedz miastom judzkim: «oto wasz Bóg! oto Pan Bóg przychodzi z mocą i ramię Jego dzierży władzę. oto Jego nagroda z Nim idzie i przed Nim Jego zapłata. Podobnie jak pasterz pasie on swą trzodę, gromadzi ją swoim ramieniem, jagnięta nosi na swej piersi, owce karmiące prowadzi łagodnie».

Zatrzymaj się na wersecie, który Cię poruszył.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Przeczytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

- «Pocieszajcie, pocieszajcie mój lud!» – mówi wasz Bóg. Do kogo Bóg mówi? Może do każdego, kto jest w stanie usłyszeć, kto sięga po Jego Słowo, kto doświadcza Jego pocieszenia i może się nim podzielić? Jak mówi św. Paweł: Ten, który nas pociesza w każdym naszym utrapieniu, byśmy sami mogli pocieszać tych, co są w jakiejkolwiek udręce, pociechą, której doznajemy od Boga. (2 Kor 1,4) Czy czujesz się posłany, zaproszony przez Boga do pocieszania Jego dzieci, swoich braci? Czy masz w sobie pokój Boży, pewność Bożej miłości na tyle, że możesz jej użyć do pocieszania ludzi, dawania im nadziei, umacniania wiary? Czy próbujesz to czynić?

- drogę Panu przygotujcie na pustyni - naszym zadaniem jest tylko przygotować drogę do drugiego człowieka, Pan sam wejdzie do serca i je przemieni. Często boimy się ewangelizować myśląc, że i tak nikogo nie nawrócimy. To nie nasze zadanie. Mamy  przygotować drogę - tylko i aż - naprowadzić kogoś na temat wiary, zasiać ziarno nadziei, pobudzić do myślenia, powiedzieć świadectwo o swojej relacji z żywym Bogiem. Nie trzeba nikogo przekonywać, namawiać. Apostołowie głosili Dobrą Nowinę, nie namawiali do niej - samo opowiadanie o miłości Boga i zbawieniu otwierało serca ludzi na działanie Boga. Tylko Duch Święty może przekonać serce o miłości Ojca i sprawić, że człowiek wyzna Jezusa jako swojego Pana. To już praca Ducha w sercu, tajemnica miłości Boga i wolności człowieka, którą należy uszanować.

- Podnieś głos, nie bój się! W czym tkwi sedno - w strachu, a może w braku wiary? Czy odkrywszy cudowne lekarstwo na śmierć, które może uratować miliony ludzi nie chciałoby się nagłośnić tego jak najbardziej, uratować jak najwięcej istnień? Czyż nie tym jest właśnie Dobra Nowina? Dlaczego więc się nią nie przejmujemy, nie chcemy ratować ludzi od potępienia? Może nie traktujemy kwestii życia wiecznego jak prawdziwej rzeczywistości, brakuje wiary, pewności w prawdziwość ewangelii, w miłość Boga, w zmartwychwstanie Jezusa? To ważne pytanie na adwent: Czy jednak Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie? (Łk 18,8).

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Panie proszę, uzdolnij mnie do pocieszania, do niesienia Twojej miłości bliźnim.

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?

OCZEKIWAĆ PANA TO BARDZIEJ GO POZNAWAĆ

11.12.2017, poniedziałek

Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę

Lectio (czytanie) – przeczytaj:

Ewangelia według św. Łukasza 5,17-26

Pewnego dnia, gdy Jezus nauczał, siedzieli tam też faryzeusze i uczeni w Prawie, którzy przyszli ze wszystkich miejscowości Galilei, Judei i z Jeruzalem. a była w Nim moc Pańska, tak że mógł uzdrawiać. Wtem jacyś mężczyźni, niosąc na łożu człowieka, który był sparaliżowany, starali się go wnieść i położyć przed Nim. Nie mogąc w żaden sposób go przenieść z powodu tłumu, weszli na płaski dach i przez powałę spuścili go wraz z łożem na sam środek, przed Jezusa. On, widząc ich wiarę, rzekł: «Człowieku, odpuszczone są ci twoje grzechy». Na to uczeni w Piśmie i faryzeusze poczęli się zastanawiać i mówić: «Kimże on jest, że wypowiada bluźnierstwa? Któż może odpuścić grzechy prócz samego Boga?» Lecz Jezus przejrzał ich myśli i w odpowiedzi na nie rzekł do nich: «Co za myśli nurtują w sercach waszych? Cóż jest łatwiej powiedzieć: „Odpuszczone są ci twoje grzechy”, czy powiedzieć: „Wstań i chodź”? Otóż żebyście wiedzieli, że Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów» – rzekł do sparaliżowanego: «Mówię ci, wstań, weź swoje łoże i idź do domu!» I natychmiast wstał wobec nich, wziął łoże, na którym leżał, i poszedł do swego domu, wielbiąc Boga. Wtedy zdumienie ogarnęło wszystkich; wielbili Boga i pełni bojaźni mówili: «Przedziwne rzeczy widzieliśmy dzisiaj».

Zatrzymaj się na wersecie, który Cię poruszył.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Przeczytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

- Większość ludzi żyjących na świecie wierzy w istnienie Boga, zdając sobie sprawę z faktu, że dzieło stworzenia, które oglądają, nie mogło powstać z przypadku. Najistotniejszym pytaniem jest pytanie o to jaki jest ten Bóg Stwórca. I często niestety widzimy Go na swój obraz i podobieństwo. Taki problem mają faryzeusze i znawcy Prawa. Są oburzeni słowami Jezusa o odpuszczeniu grzechów sparaliżowanemu. Myślę, że podobna sytuacja współcześnie ma miejsce, kiedy mówimy: Pan Bóg zabrał  uczciwego człowieka, a pijak chodzi po swiecie. Albo kiedy przy śmierci znanego wszystkim generała jest obecny ksiądz i wiele osób jest oburzonych możliwością, że zostały mu odpuszczone grzechy. Taka postawa utrudnia dostęp do Jezusa. Zauważmy, że faryzeusze i nauczyciele Prawa, którzy przybyli ze wszystkich miejscowości utrudniają dostęp chorych do Nauczyciela. To oni są tymi, którzy uważają się za sprawiedliwych i to ich gubi. Niosący chorego ludzie wykazują się kreatywnością i wiarą albo inaczej mówiąc wiarą, która wyzwala w nich kreatywność.

- Fascynująca jest dla mnie postawa osób opisanych jako jacyś mężczyźni. Nie było innego sposobu dotarcia do Jezusa jak spuszczenie noszy przez otwór w dachu i pokonanie wszelkich przeszkód. Ta symboliczna bariera prawa, z ludzkiego punktu widzenia jest nie do przebycia, bo żaden człowiek nie może osiągnąć zbawienia opartego na sprawiedliwości. Teraz w centrum znajduje się Jezus, jedyny sprawiedliwy, i bariera prawa może być pokonana tylko z góry, dzięki łasce Boga.

- Człowiek sparaliżowany to my, unieruchomieni swoim grzechem, chorobą, poczuciem winy albo upadkami. Drogę do Jezusa zaś mamy zatarasowaną poprzez ...ludzi sprawiedliwych. Często to my sami nimi jesteśmy, domagajac się przede wszystkim sprawiedliwych rozliczeń z Bogiem. Jeżeli tak jest, to znaczy, że nie doświadczyliśmy pojednania z Nim i nic nie rozumiemy z sakramentu pojednania.

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Panie, przejrzyj moje myśli i wlej w moje serce gotowosć przyjęcia Ciebie takim, jakim jesteś.

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?

OCZEKIWAĆ PANA TO ZNACZY ZAUFAĆ JEGO MIŁOŚCI DO KAŻDEGO CZŁOWIEKA

12.12.2017, wtorek , Najświętszej Maryi Panny z Guadalupe

Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę

Lectio (czytanie) – przeczytaj:

Ewangelia według św. Mateusza 18, 12-14

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Jak wam się zdaje? Jeśli ktoś posiada sto owiec i zabłąka się jedna z nich, to czy nie zostawi dziewięćdziesięciu dziewięciu na górach i nie pójdzie szukać tej, która się błąka? A jeśli mu się uda ją odnaleźć, zaprawdę, powiadam wam: cieszy się nią bardziej niż dziewięćdziesięciu dziewięciu tymi, które się nie zabłąkały. Tak też nie jest wolą ojca waszego, który jest w niebie, żeby zginęło nawet jedno z tych małych».

Zatrzymaj się na wersecie, który Cię poruszył.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Przeczytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

- Ten pasterz jest jakimś szaleńcem. Ma sto owiec, czyli całkiem pokaźne stado. Opiekuje się nimi i nie ma ani słowa, by mu ktoś w tym pomagał. Ginie jedna owca. Prawdopodobieństwo, że żyje jest nikłe. Jeśli wyruszy, to może nigdy jej nie zajdzie, a w tym czasie może stracić stado. Ja na jego miejscu spisałbym ją na stratę. Ale Bóg nie jest racjonalny. On szaleje z miłości do człowieka. Dla Ciebie jest w stanie zaryzykować wszystko i wyrusza bez względu na to, jak daleko odszedłeś od Niego w swoim grzechu. I pewnie można by na tym zakończyć. Czy aby na pewno? A gdzie JA jestem w tej historii? Co Pan chce mi dziś powiedzieć?

- Dla mnie jest to opowieść o moich priorytetach w życiu. O tym jak przekalkulowana jest moja relacja do Boga. Ja też jestem jak ten pasterz z licznym stadem. Mam rodzinę, pracę, majątek, hobby, przyjaciół i mnóstwo spraw na głowie. To bardzo „liczne stadko” i każda z tych „owiec” ma dla mnie jakąś wagę. A gdzie w tym wszystkim jest Bóg? Czy nie jest on przypadkiem „zagubioną owcą”, która fajnie jak jest, ale gdy potrzeba wysiłku, rezygnacji z jakiś planów albo zawierzenia Duchowi Świętemu, to skreślam Boga kalkulując zyski-straty.

- Mam czasem problem ze znalezieniem czasu na rozważanie Słowa Bożego. Jednak co dzień poświęcam czas dla „youtuba”, dla informacji w internecie, pogaduszek przy kawie czy „krótkiej chwili relaksu” przed telewizorem. Wstyd się przyznać, ale Bóg przegrywa z takimi głupotami. Niestety, tak wygląda przegląd mojego „stada”. A jak jest u Ciebie?

- Czy chcesz w adwencie zaryzykować czas dla Niego? Poświęć codziennie 30 minut na rozważanie Słowa Bożego, nawet jeśli skutkiem będzie to, że będziesz stał w korkach, nie zdążysz przygotować czegoś w domu lub nie spotkasz się z przyjacielem. Zaryzykujesz?

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Panie Jezu dziękuję Ci, że tak mnie kochasz i szukasz nawet wtedy, gdy sam odwracam się od Ciebie.

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?

CHODZIĆ W DUCHU ŚWIĘTYM, TO OPIERAĆ SWOJE SIŁY NA BOGU

13.12.2017, środa

Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę

Lectio (czytanie) – przeczytaj:

Ewangelia według św. Mateusza 11, 28-30

Jezus przemówił tymi słowami: «Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. albowiem słodkie jest moje jarzmo, a moje brzemię lekkie».

Zatrzymaj się na wersecie, który Cię poruszył.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Przeczytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

- przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy utrudzeni, obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię; Często przychodzimy do Jezusa i oczekujemy, że zabierze z naszego życia krzyż, rozwiąże za nas trudne sprawy, oszczędzi bólu. I słusznie, bo przecież św. Piotr zachęca: „Wszelką troskę swoją złóżcie na niego, gdyż On ma o was staranie” (1 P 5,7). A najczęściej okazuje się, że Jezus wkracza w nasze życie w sposób zupełnie przez nas nieoczekiwany. Okazuje się, że zapraszając Go do swojego życia, po ludzku doświadczamy jeszcze większych trudności. On w swojej nieskończonej mądrości dopuszcza takie okoliczności, w których możemy mieć poczucie upokorzenia i słabości. Jednak nie zostawia nas samych z tymi ciężarami. „On daje siłę zmęczonemu i pomnaża moc bezsilnego” (Iz 40,29). I to, co do tej pory wydawało się być poza naszymi możliwościami, z Jezusem staje się możliwe. Bo ci, „co zaufali Panu, odzyskują siły, otrzymują skrzydła jak orły: biegną bez zmęczenia, bez znużenia idą” (Iz 40,31). Czy przychodzę do Pana ze swoimi sprawami? Czego od Niego oczekuję?

- moje brzemię lekkie; łatwo podać przykłady na to, że kroczenie za Jezusem, drogą przykazań, nie jest ani słodkie, ani lekkie. Jesteśmy narażeni na niezrozumienie, kpiny, obrażanie, agresję. Ale jeśli idę z Jezusem, to każde brzemię staje się możliwe do udźwignięcia, bo „Wszystko mogę z Tym, który mnie umacnia” (Flp 4,13). Co jest moim ciężarem?

- cichy i pokornego serca; Człowiek pokorny jest świadom swoich słabych stron i wie, że sam z siebie jest niczym, że wszystko co ma, pochodzi od Boga. Dlatego nie unosi się pychą, nie ponosi go ambicja, nie pragnienie uznania, nie zazdrości. W jego sercu jest pokój. Co jest w moim sercu?

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Jezu, Ty wiesz, jak boję się trudności, bólu i cierpienia. Pragnę ten strach oddać w Twoje ręce i z ufnością i pokorą przyjmować krzyż.

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?

OCZEKIWAĆ PANA, TO DEMASKOWAĆ SWOJE LĘKI I PRZEMIENIAĆ JE W ŻYCIE

14.12.2017, czwartek

Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę

Lectio (czytanie) – przeczytaj:

Księga Proroka Izajasza 41, 13-20

Ja, Pan, twój Bóg, ująłem twą prawicę, mówiąc ci: «Nie lękaj się, przychodzę ci z pomocą». Nie bój się, robaczku Jakubie, nieboraku Izraelu! Ja cię wspomagam – mówi Pan – odkupicielem twoim – Święty Izraela. Oto Ja przemieniam cię w młockarskie sanie, nowe, o podwójnym rzędzie zębów: ty zmłócisz i pokruszysz góry, zamienisz pagórki w drobną sieczkę; ty je przewiejesz, a wicher je porwie i trąba powietrzna rozmiecie. Ty natomiast rozradujesz się w Panu, chlubić się będziesz w Świętym Izraela. Nędzni i biedni szukają wody, a jej nie ma! Ich język wysechł już z pragnienia. Ja, Pan, wysłucham ich, nie opuszczę ich Ja, Bóg Izraela. Każę wytrysnąć strumieniom na nagich wzgórzach i źródłom wód pośrodku nizin. zamienię pustynię w pojezierze, a wyschniętą ziemię w wodotryski. Na pustyni zasadzę cedry, akacje, mirty i oliwki; rozkrzewię na pustkowiu cyprysy, wiązy i bukszpan obok siebie. ażeby zobaczyli i poznali, rozważyli i pojęli wszyscy, że ręka Pańska to uczyniła, że Święty Izraela tego dokonał.

Zatrzymaj się na wersecie, który Cię poruszył.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Przeczytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

- Bógu żywemu temat lęków człowieka jest bardzo dobrze znany. W słowie Bożym jest podobno 365 fragmentów związanych z ludzkimi lękami, czyli na każdy dzień roku kalendarzowego przypada jeden. Bóg ma świadomość, że po grzechu pierworodnym lęk przynależy jakoś do człowieczeństwa, dlatego też przez proroka Izajasza mówi: Nie bój się, robaczku Jakubie, nieboraku Izraelu! Ja cię wspomagam – mówi Pan – odkupicielem twoim – Święty Izraela. Bóg pragnie wspierać człowieka, gdy ten będzie do Niego wołał i prosił o Jego wsparcie. Lęki potrafią być inne na różnych etap życia człowieka. Z jakimi lękami zmagasz się w swoim życiu? Co z nimi robisz?

- Bóg żywy przez proroka Izajasz mówi - poradzisz sobie ze swoimi lękami, wzmocnię cię, będę przy tobie. Otrzymasz moją moc, aby sobie z nimi poradzić. Oto Ja przemieniam cię w młockarskie sanie, nowe, o podwójnym rzędzie zębów: ty zmłócisz i pokruszysz góry, zamienisz pagórki w drobną sieczkę; ty je przewiejesz, a wicher je porwie i trąba powietrzna rozmiecie. Owocem zwycięstwa będzie wypływająca z twojego serca radość: Ty natomiast rozradujesz się w Panu, chlubić się będziesz w Świętym Izraela. Radzenie sobie z lękami może odbywać się na kilku płaszczyznach. Jedną z nich jest płaszczyzna duchowa, oparta na modlitwie ze słowem Bożym. Inną płaszczyzną może być zdobywanie nowych umiejętności, które pozwolą radzić sobie w życiu. Jeszczą inną płaszczyzną może być zmiana złych nawyków np. żywieniowych, ktore prowadzą do chorób.

- Bóg żywy zaprasza nas dzisiaj, abyśmy nasze lęki Jego mocą przemieniali w życie. Lęki bowiem mogą również prowadzić do paraliżu i śmierci. Jezus zaprasza nas dzisiaj, abyśmy zapraszali Jego w swoje lęki i słuchali Jego głosu, który objawi nam drogę wyjścia z tych lęków. Ja, Pan, wysłucham ich, nie opuszczę ich Ja, Bóg Izraela. Każę wytrysnąć strumieniom na nagich wzgórzach i źródłom wód pośrodku nizin. zamienię pustynię w pojezierze, a wyschniętą ziemię w wodotryski. Na pustyni zasadzę cedry, akacje, mirty i oliwki; rozkrzewię na pustkowiu cyprysy, wiązy i bukszpan obok siebie. Czy zapraszasz Jezusa do swoich lęków? Czy słyszysz Jego wezwania co masz robić dalej?

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Jezu, dziękuję Ci, że uzdalniasz mnie do demaskowania moich lęków. Dziękuję Ci, że wraz z Tobą mogę pokonywać moje lęki.

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?

OCZEKIWAĆ PANA TO SŁUCHAĆ I ROZEZNAWAĆ

15.12.2017, piątek

Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę

Lectio (czytanie) – przeczytaj:

Ewangelia według św. Mateusza 11, 16-19

Jezus powiedział do tłumów: «Z kim mam porównać to pokolenie? Podobne jest do przesiadujących na rynku dzieci, które głośno przymawiają swym rówieśnikom: „Przygrywaliśmy wam, a nie tańczyliście; biadaliśmy, a wy nie zawodziliście”. Przyszedł bowiem Jan, nie jadł ani nie pił, a oni mówią: „Zły duch go opętał”. Przyszedł Syn Człowieczy, je i pije, a oni mówią: „Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników”. A jednak mądrość usprawiedliwiona jest przez swe czyny».

Zatrzymaj się na wersecie, który Cię poruszył.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Przeczytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

- Jan Chrzciciel i Jezus głosili ważne przesłania. Jan wzywał do nawrócenia, Jezus mówił o Królestwie Bożym, wzywał do miłowania - również swoich nieprzyjaciół. Tymczasem wielu ludzi jakby nie zauważało tych treści koncentrując się jedynie na sposobie życia Jana i Jezusa - na tym czy jedli, czy pili, czy się bawili.

- To może grozić każdemu z nas. Kiedy słyszę słowa, które mnie dotykają, które zmuszają mnie do myślenia, a zwłaszcza do zweryfikowania mojego postępowania, to mam ochotę od nich uciec. Mam ochotę znaleźć sobie jakąś wymówkę, aby ich nie słyszeć. To, że rekolekcjonista jest za gruby może stać się ważniejsze niż to, jak ważne treści stara się przekazać. To, że autor książki lub artykułu ma "niewłaściwe" poglądy polityczne może zamknąć mnie na to, czym ta książka czy artykuł mogą mnie ubogacić.

- Czasem tak bardzo jesteśmy przywiązani do swoich poglądów i do swoich racji, że niezależnie od tego kto i co mówi, nie potrafimy się zmienić. Nasze uszy są zamknięte na słowa, które naruszają nasze dobre samopoczucie, wskazują, że powinniśmy coś w sobie zmienić.

- Czy jestem otwarty na to, co Bóg chce do mnie powiedzieć? Czy pragnę się zmienić? Czy dopuszczam myśl, że w wielu sprawach mogę nie mieć racji? Czy chcę słuchać i szukać prawdy w słowach wypowiadanych do mnie przez innych ludzi?

- W przypadku wątpliwości dobrze jest szczególnie się pochylić nad tym, co wzbudza we mnie emocje i niepokój. Dobrze jest to rozeznać na modlitwie. Jeśli takie słowa zmuszałyby mnie do zmiany mojego myślenia lub postępowania, to dobrze jest dopuścić taką możliwość zmiany i powiedzieć: "Boże daj mi światło, pozwól zobaczyć co jest dobre, niech Twoja wola się dzieje, nie moja".

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Panie, moje życie należy do Ciebie. Daj mi światło Ducha Świętego, abym wiedział co dobre. Daj mi odwagę abym umiał poddawać się Twojemu prowadzeniu.

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?

OCZEKIWAĆ PANA, BYĆ OTWARTYM NA INNYCH

16.12.2017, sobota

Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę

Lectio (czytanie) – przeczytaj:

Ewangelia według św. Mateusza 17, 10-13

Wtedy zapytali Go uczniowie: «Czemu więc uczeni w Piśmie twierdzą, że najpierw musi przyjść Eliasz?» On odparł: «Eliasz istotnie przyjdzie i naprawi wszystko. Lecz powiadam wam: Eliasz już przyszedł, a nie poznali go i postąpili z nim tak, jak chcieli. Tak i Syn Człowieczy będzie od nich cierpiał». Wtedy uczniowie zrozumieli, że mówił im o Janie Chrzcicielu.

Zatrzymaj się na wersecie, który Cię poruszył.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Przeczytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

- Jan Chrzciciel, tak jak inni prorocy przed nim, wzywał do nawrócenia. Dla wielu nie były to słowa gładkie i miłe. Część z tych, którzy przychodzili do niego, zostawała i przyjmowała chrzest wyznając przy tym swoje winy. Pozostali odchodzili.… Jan był jak Eliasz, którego słowa porównywano do pochodni – jednych zapalały, innych parzyły. Czy nie zastanawia mnie dlaczego tak bardzo dotykają mnie słowa wypowiedziane przez mojego współmałżonka, dziecko, znajomego? Może jest tak dlatego, że Chrystus chce przez nich zwrócić mi uwagę na moje zaniedbania, grzechy, brak miłości… Chce żebym do niego przyszedł i … nic więcej. Żebym z nim pobył. Żebym zrozumiał czym jest szczęście i co to jest prawdziwa miłość – tak żebym potem umiał dzielić się nią z innymi. Czy słucham tych, którzy zwracają mi uwagę? Czy potrafię przyjąć krytykę? Czy nie uciekam przed słowami, które mnie w jakikolwiek sposób uwierają? Czy nie tłumaczę siebie przed samym sobą? A może atakuję tych, którzy mówią o mnie źle?

- „[…] nie poznali go i postąpili z nim tak, jak chcieli” Jezus mówi o odrzuceniu Jana Chrzciciela.  On sam też został odrzucony przez tych, do których przyszedł. Opuścili Go prawie wszyscy, łącznie z uczniami. W żaden sposób nie zniechęciło Go to jednak do mówienia o miłości i prawdzie, ...aż do końca. Czy niosę innym prawdę? Czy swoimi słowami niosę pokój i miłość? Czy jestem gotów na odrzucenie za cenę powiedzenia prawdy?

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Panie dziękuję Ci za każdego człowieka, od którego usłyszałem jakiekolwiek słowo, które mnie dotknęło. I za każdą okazję mówienia o Tobie.

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?