On Jest – Modlitwa ze Słowem Bożym

22.01.2026, czwartek , Św. Wincentego Pallottiego, prezbitera

Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.

Lectio (czytanie) – przeczytaj:

1 Księga Samuela 18, 6-9; 19, 1-7

Gdy Dawid wracał po zabiciu Filistyna, kobiety ze wszystkich miast wyszły ze śpiewem i tańcami naprzeciw króla Saula, przy wtórze bębnów, okrzyków i cymbałów. I zaśpiewały kobiety wśród grania i tańców: «Pobił Saul tysiące, a Dawid dziesiątki tysięcy». A Saul bardzo się rozgniewał, bo nie podobały mu się te słowa. Mówił: «Dawidowi przyznały dziesiątki tysięcy, a mnie tylko tysiące. Brak mu jedynie królowania». I od tego dnia Saul patrzył na Dawida zazdrosnym okiem.
Saul namawiał syna swego, Jonatana, i wszystkie sługi swoje, by zabili Dawida. Jonatan jednak bardzo upodobał sobie Dawida. Uprzedził więc Jonatan Dawida, mówiąc: «Ojciec mój, Saul, pragnie cię zabić. Od rana miej się na baczności; udaj się do jakiejś kryjówki i pozostań w ukryciu. Tymczasem ja pójdę, by stanąć przy mym ojcu na polu, gdzie ty się będziesz znajdował. Ja sam porozmawiam o tobie z ojcem. Zobaczę, co będzie, i o tym cię zawiadomię».
Jonatan mówił życzliwie o Dawidzie ze swym ojcem, Saulem; powiedział mu: «Niechaj nie zgrzeszy król przeciw swojemu słudze, Dawidowi! Nie zawinił on przeciw tobie, a czyny jego są dla ciebie bardzo pożyteczne. On przecież swoje życie narażał, on zabił Filistyna, dzięki niemu Pan dał całemu Izraelowi wielkie zwycięstwo. Patrzyłeś na to i cieszyłeś się. Dlaczego więc masz zamiar zgrzeszyć przeciw niewinnej krwi, bez przyczyny zabijając Dawida?» Posłuchał Saul Jonatana i złożył przysięgę: «Na życie Pana, nie będzie zabity!»
Zawołał Jonatan Dawida i powtórzył mu całą rozmowę. Potem zaprowadził Dawida do Saula i Dawid został u niego jak poprzednio.

Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Czytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

• Władza i królowanie odebrały królowi Saulowi dar widzenia siebie w prawdzie, reflaksji nad tym, jakim się jest naprawdę.  Przed namaszczeniem na króla, Izraela był człowiekiem pokornym. «Czyż ja nie jestem Beniaminitą – z jednego z najmniejszych pokoleń izraelskich, a ród mój czyż nie jest najniższy ze wszystkich rodów pokolenia Beniamina? (1Sm 9,21) Lata zwycięstw, dobrobytu i poważania odebrały Saulowi właściwe spoglądanie na siebie i na innych. Pojawienie się skromnego, młodego Dawida, który pokonał Goliata, nie były powodem wdzięczności czy zastanawiania się nad drogami Boga, ale zazdrości. Mówił: «Dawidowi przyznały dziesiątki tysięcy, a mnie tylko tysiące. Brak mu jedynie królowania». I od tego dnia Saul patrzył na Dawida zazdrosnym okiem. Czy potrafisz zauważać dobro u innych, czy potrafisz za nie dziękować i gratulować?
• Potrzebujemy wzrastać w pokorze, aby widzieć i przyjmować prawdę o sobie. Potrzebujemy widzieć dobro w innych, te małe i te duże, aby czynić dobro i wzmacniać dobro w innych. Dostrzeganie braków w sobie, pozwala przyjmować braki innych i okazywać innym i sobie miłosierdzie. Dostrzegamy raczej braki, wady i niedociągnięcia innych, niż ich dobre strony. Dawid uczynił królowi Saulowi i Izraelowi wiele dobra, ale to zrodziło w sercu króla Saula jedynie zazdrość. Potrzebujemy z determinacją wołać o łaskę pokory, aby spoglądać oczami Boga na naszą rzeczywistość. Możesz pomodlić się tak: Jezu, proszę Cię o łaskę pokory, o łaskę widzenia siebie w prawdzie, abym nie wynosił się ponad innych. Pozwól mi wzrastać w pokorze.

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Teraz zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Koronka biblijna z tekstu:
DUŻE PACIORKI: Mówił: «Dawidowi przyznały dziesiątki tysięcy, a mnie tylko tysiące. Brak mu jedynie królowania». I od tego dnia Saul patrzył na Dawida zazdrosnym okiem.
MAŁE PACIORKI: I od tego dnia Saul patrzył na Dawida zazdrosnym okiem.

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?