CHODZIĆ W DUCHU ŚWIĘTYM, TO PRZYJĄĆ PRAWDĘ O SOBIE
10.06.2023, sobota , Bł. Bogumiła, biskupa
Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.
Lectio (czytanie) – przeczytaj:
Księga Tobiasza 12,1.5-15.20
Tobiasz zawołał do siebie swego syna i rzekł do niego: „Co damy temu świętemu człowiekowi, który ci towarzyszył w twojej podróży?” Przywoławszy go tedy, ojciec wraz ze synem wzięli go na stronę i zaczęli go prosić, aby się zgodził na przyjęcie połowy wszystkiego, co sprowadzili. Wtedy anioł, będąc sam z nimi, rzekł: „Błogosławcie Bogu niebios i wyznawajcie wobec wszystkich żyjących, że wielkie miłosierdzie wam wyświadczył. Dobrą jest rzeczą zachowywać tajemnicę królewską, godzi się jednak ujawniać i ogłaszać o dziełach Bożych. Dobra jest modlitwa z postem, a jałmużna znaczy więcej aniżeli złoto i skarby; jałmużna bowiem od śmierci uwalnia, ona to z grzechów oczyszcza i przyczynia się do znalezienia miłosierdzia i życia wiecznego. Ci bowiem, co dopuszczają się grzechu i nieprawości, są sami dla siebie wrogami. Chcę więc odkryć wam prawdę i nic nie chcę ukryć przed wami. Gdyś modlił się ze łzami i zmarłych grzebałeś; gdyś opuszczał posiłek i zmarłych podczas dnia ukrywałeś w domu swoim, ja przedstawiałem twoją modlitwę przed Panem. A ponieważ byłeś miłym Bogu, przypadło na cię to doświadczenie. A teraz posłał mnie Pan, aby cię uleczyć i aby Sarę, żonę syna twego, od czarta uwolnić. Jam jest anioł Rafał, jeden z siedmiu, którzy stoimy przed Panem. Jest więc czas, abym powrócił do Tego, który mnie posłał; wy zaś błogosławcie Bogu i opowiadajcie o wszystkich cudach Jego”.
Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim.
Meditatio (powtarzanie)
Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Czytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.
Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:
- Chcę więc odkryć wam prawdę i nic nie chcę ukryć przed wami – mówi Pan. Te słowa są żywe, aktualne. Jednak my często bronimy się przed prawdą – nawet jeśli deklarujemy, że jej chcemy. Prawda o nas często jest trudna, gorzka. Wolimy to, co łatwe i słodkie. Któż z nas wytrwa wobec wieczystych płomieni? A jednak Pan Bóg wciąż zachęca, by żyć w prawdzie. Szukać jej, przyjmować ją, pracować z nią – z prawdą o sobie pracować nad sobą.
- Ostra, trudna, twarda prawda o nas – na przykład wyniki dogłębnych testów psychologicznych lub kłótnia, podczas której ktoś nam „wygarnie” – ma moc niszczącą, jeśli nie jest złączona z miłością. Gdy człowiek w poczuciu obnażenia staje przed Panem, nie ma nic do ofiarowania, nic do powiedzenia, nic do bronienia się. Nasze systemy obronne, nasze fałszywe „ja” musi paść pod naporem prawdy. To bolesne doświadczenie, ale konieczne na drodze rozwoju. Nie brońmy się przed nim.
- Owocem tego doświadczenia mogą być puste ręce, spokojniejsze serce… i gotowość na nową Drogę, nową Prawdę, nowe Życie.
Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)
Teraz zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Panie, udziel mi łaski przyjęcia prawdy o samym sobie, zobaczenia swoich mocnych i słabych stron i ich zaakceptowania.
Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.
Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?





