Archiwum z dnia: 3 sierpnia 2023

03.08.2023, czwartek

Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.

Lectio (czytanie) – przeczytaj:

Księga Wyjścia 40,16-21.34-38

Mojżesz wykonał wszystko tak, jak mu nakazał Pan. Wzniesiono przybytek pierwszego dnia pierwszego miesiąca roku drugiego. Postawił Mojżesz przybytek: założył podstawy, ustawił deski, umieścił poprzeczki oraz ustawił słupy. I rozciągnął namiot nad przybytkiem, i nakrył go przykryciem namiotu z góry, jak to Pan nakazał Mojżeszowi. Następnie wziął Świadectwo i położył je w arce, włożył też drążki do pierścieni arki i przykrył arkę z wierzchu przebłagalnią. Wniósł następnie arkę do przybytku i zawiesił zasłonę zakrywającą, i zakrył nią Arkę Świadectwa, jak Pan nakazał Mojżeszowi.
Wtedy to obłok okrył Namiot Spotkania, a chwała Pana napełniła przybytek. I nie mógł Mojżesz wejść do Namiotu Spotkania, bo spoczywał na nim obłok i chwała Pana wypełniała przybytek. Ile razy obłok wznosił się nad przybytkiem, Izraelici wyruszali w drogę, a jeśli obłok nie wznosił się, nie ruszali w drogę aż do dnia uniesienia się obłoku. Obłok bowiem Pana za dnia zakrywał przybytek, a w nocy błyszczał jak ogień na oczach całego domu izraelskiego w czasie całej ich wędrówki.

Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Czytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

• Wędrówka Izraela przez pustynię jest obrazem wędrówki każdego człowieka przez życie. Bóg nie opuszczał swojego ludu na pustyni i jest także obecny przy każdym z nas każdego dnia naszego życia.
• Obłok bowiem Pana za dnia zakrywał przybytek. Dzień to czas normalnej wędrówki, czas normalnego, szarego życia. Bóg jest ukryty w obłoku. Nie widać Go, jest zakryty, nieprzenikniony, ale jest. Jest blisko Izraelitów, w ich obozie. Nie trzeba go daleko szukać. Wystarczy się zwrócić w stronę Namiotu Spotkania.
• (…) a w nocy błyszczał jak ogień w oczach całego domu izraelskiego w czasie całej ich wędrówki. Noc to czas niepewności, lęku, czas w którym łatwo się zagubić. Bóg jest ukryty w ogniu. Świeci wskazując drogę, zapewnia bezpieczeństwo. Wciąż jest bardzo blisko i bardzo łatwo Go zauważyć.
• Jak doświadczam Bożej obecności w swoim życiu? Czy zwracam się do Niego w okresie szarej codzienności, czy raczej w zabieganiu „w obozie” zapominam o Namiocie Spotkania? Czy dostrzegam Jego światło w czasie trudnym, w chwilach zagubienia?
• On jest! Zawsze, blisko mnie i blisko ciebie. Wystarczy się do Niego zwrócić. Pamiętajmy o tym.

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Teraz zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Panie przepraszam, że tak często zapominam o Tobie, ale wiem, że Ty jesteś przy mnie. Dziękuję Ci za to.

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?