CHODZIĆ W ŻYWEJ NADZIEI
28.08.2023, poniedziałek , Św. Augustyna, biskupa i doktora Kościoła
Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.
Lectio (czytanie) – przeczytaj:
1 List do Tesaloniczan 1,1-5.8b-10
Paweł, Sylwan i Tymoteusz do Kościoła Tesaloniczan w Bogu Ojcu i Panu Jezusie Chrystusie. Łaska wam i pokój! Zawsze dziękujemy Bogu za was wszystkich, wspominając o was nieustannie w naszych modlitwach, pomni przed Bogiem i Ojcem naszym na wasze dzieło wiary, na trud miłości i na wytrwałą nadzieję w Panu naszym Jezusie Chrystusie. Wiemy, bracia przez Boga umiłowani, o wybraniu waszym, bo nasze głoszenie Ewangelii wśród was nie dokonało się przez samo tylko słowo, lecz przez moc i przez Ducha Świętego, z wielką siłą przekonania. Wiecie bowiem, jacy byliśmy dla was, przebywając wśród was, tak że nawet nie trzeba nam o tym mówić. Albowiem oni sami opowiadają o nas, jakiego to przyjęcia doznaliśmy od was i jak nawróciliście się od bożków do Boga, by służyć Bogu żywemu i prawdziwemu i oczekiwać z niebios Jego Syna, którego wzbudził z martwych, Jezusa, naszego wybawcę od nadchodzącego gniewu.
Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim.
Meditatio (powtarzanie)
Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Czytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.
Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:
- Kościół Tesaloniczan. To brzmi, jakby był ich własnością. I słusznie! Chrześcijanie wszystkich denominacji do dziś mają w sobie tę intuicję bycia Kościołem. U mojej kuzynki protestantki cały zbór jest witany co tydzień przez prowadzącego wezwaniem: dzień dobry Kościele! W jednej ze wspólnot rzymskokatolickich, która jest mi bliska, często padają na początku spotkania słowa: jesteśmy Kościołem. A ty – masz poczucie, świadomość bycia Kościołem? Czy to nie jest tylko przelatująca nad głową formuła, która nie ma wpływu na twoją postawę wobec Boga, wobec ciebie, wobec twojej parafii?
- Dzieło wiary, trud miłości i wytrwała nadzieja. Tak Paweł opisuje życie wspólnoty Tesaloniczan. Pobrzmiewa tu echo hymnu o miłości: tak więc trwają wiara, nadzieja i miłość. Dzieło wiary – coś, co jest zewnętrzne i widzialne dla innych: zainicjowane, kontynuowane, budowane. Trud miłości, czyli bardziej coś wewnętrznego – każdy kto próbuje zdrowo i dojrzale kochać siebie i innych wie, jak czasem bywa to trudne i jak bardzo wymaga zaparcia się siebie, stoczenia wewnętrznej walki. Wytrwała nadzieja łączy oba poprzednie elementy. Potrzebna jest zarówno przy dziełach zewnętrznych – działaniach, inicjatywach, naszych przeróżnych projektach podejmowanych dla Boga – jak i przy wewnętrznych, czyli zmaganiach ze sobą samym. Bez nadziei nie mamy sił, by zrobić krok naprzód wobec piętrzących się przeciwności i własnej słabości.
- W innym miejscu Biblia mówi: Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa. On w swoim wielkim miłosierdziu przez powstanie z martwych Jezusa Chrystusa na nowo zrodził nas do żywej nadziei. Tak, bez nadziei nie mamy motywacji, sił ani zaufania, by iść za Bogiem. On o tym wie, dlatego wciąż w swoim miłosierdziu rodzi nas do żywej nadziei. Oby każdy z nas miał to doświadczenie.
- Rozważ dziś, co znaczy dla ciebie wyrażenie „żywa nadzieja”.
Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)
Teraz zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Chwała Boża niech będzie w ich ustach; to jest chwałą wszystkich Jego świętych.
Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.
Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?
