Archiwum z dnia: 20 stycznia 2024

20.01.2024, sobota , Św. Fabiana i Św. Sebastiana, męczenników

Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.

Lectio (czytanie) – przeczytaj:

2 Księga Samuela 1, 1-4. 11-12.19. 23-27

W owym czasie:
Po zwycięstwie nad Amalekitami wrócił Dawid i zatrzymał się przez dwa dni w Siklag. Trzeciego dnia przybył jakiś człowiek z obozu, z otoczenia Saula. Odzienie miał podarte, a głowę posypaną ziemią. Podszedłszy do Dawida, padł na ziemię i oddał mu pokłon. Dawid zapytał go: «Skąd przybywasz?» Odpowiedział mu: «Ocalałem z izraelskiego obozu». Rzekł do niego Dawid: «Opowiedz mi, proszę, co się tam stało?» Opowiedział więc, że ludzie uciekli z pola walki, wielu z ludzi zginęło, i że ponieśli śmierć również Saul i jego syn, Jonatan. Dawid, schwyciwszy swe szaty, rozdarł je. Tak też uczynili wszyscy mężowie, którzy z nim byli. Potem lamentowali i płakali, i pościli aż do wieczora z tego powodu, że padł od miecza Saul, a także syn jego, Jonatan, i z powodu ludu Pańskiego i domu Izraela.
I powiedział Dawid:«O Izraelu, twa chwała na wyżynach twoich leży pobita. Jakże padli bohaterowie? Saul i Jonatan, kochani i pełni uroku, za życia i w śmierci nie są rozdzieleni. Byli oni bystrzejsi od orłów, dzielniejsi od lwów. O, płaczcie nad Saulem, córki izraelskie: On was ubierał w prześliczne szkarłaty, złotymi ozdobami upiększał stroje. Jakże zginąć mogli waleczni, wśród boju Jonatan przebity śmiertelnie? Żal mi ciebie, mój bracie, Jonatanie. Tak bardzo byłeś mi drogi! Więcej ceniłem twą miłość niżeli miłość kobiet. Jakże padli bohaterowie? Jakże przepadły wojenne oręża?»

Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Czytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

• Dawid po otrzymaniu informacji o śmierci króla Saula i jego syna Jonatana w jakiś naturalny sposób opłakuje ich stratę. Był zarówno związany z Saulem, a jeszcze bardziej ze swoim przyjacielem Jonatanem. Głęboko i boleśnie doświadczył utraty kogoś, kto był dla niego ważny. Potem lamentowali i płakali, i pościli aż do wieczora z tego powodu, że padł od miecza Saul, a także syn jego, Jonatan, i z powodu ludu Pańskiego i domu Izraela. W życiu potrzebny jest także czas żałoby po utracie kogoś bliskiego i ważnego dla nas. Dopiero utrata pozwala doświadczyć jak ważna była dla nas ta osoba. Człowiek bowiem bardzo szybko przyzwyczaja się do dobrego. Żałoba jest potrzebna, aby opłakać i zamknąć zakończony rozdział i rozpocząć nowy. Żałoby potrzebują także wszystkie utracone ważne relacje, utracone jakieś ważne dla nas dzieła. Czy odkryłeś wartość żałoby w swoim życiu? Czy opłakiwałeś w formie żałoby coś, co bezpowrotnie utraciłeś, a było to dla ciebie ważne?
• Czas żałoby był dla Dawida czasem wspominania dobra, które uczynili Saul i Jonatan. Wspomnienia o Saulu związane są z dobrem materialnym. O, płaczcie nad Saulem, córki izraelskie: On was ubierał w prześliczne szkarłaty, złotymi ozdobami upiększał stroje. Gdy Dawid wspomina Jonatana, ceni jego miłość i przyjaźń. Tak bardzo byłeś mi drogi! Więcej ceniłem twą miłość niżeli miłość kobiet. Człowiek może otrzymywać dobro na różnym poziomie materialnym, ale także psychicznym i duchowym np. zrozumienia, wsparcia duchowego, pamięci o imieninach czy urodzinach. Potrzebujemy zauważać konkretne dobro jeszcze za życia osoby, aby móc jej podziękować i w ten sposób wzmocnić również dobro w tej osobie. Nie ma możliwości przedawkowania wdzięczności. Wdzięczność jest wyrazem miłości i szacunku wobec osoby. Czy zauważasz proste otrzymane dobro (zrobioną herbatę i przyniesioną do stołu, zrobiony obiad czy naprawiony kran)? Jak często dziękujesz? Kiedy dziękowałeś ostatnio?

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Teraz zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Koronka biblijna z tekstu.
DUŻE PACIORKI: Potem lamentowali i płakali, i pościli aż do wieczora z tego powodu, że padł od miecza Saul, a także syn jego, Jonatan, i z powodu ludu Pańskiego i domu Izraela.
MAŁE PACIORKI: Tak bardzo byłeś mi drogi! Więcej ceniłem twą miłość niżeli miłość kobiet.

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?