Archiwum z dnia: 5 marca 2024

05.03.2024, wtorek

Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.

Lectio (czytanie) – przeczytaj:

Ewangelia według św. Mateusza 18, 21-35

Piotr zbliżył się do Jezusa i zapytał: Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat wykroczy przeciwko mnie? Czy aż siedem razy? Jezus mu odrzekł: Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy. Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał rozliczyć się ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który mu był winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby tak dług odzyskać. Wtedy sługa upadł przed nim i prosił go: Panie, miej cierpliwość nade mną, a wszystko ci oddam. Pan ulitował się nad tym sługą, uwolnił go i dług mu darował. Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: Oddaj, coś winien! Jego współsługa upadł przed nim i prosił go: Miej cierpliwość nade mną, a oddam tobie. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu. Współsłudzy jego widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło. Wtedy pan jego wezwał go przed siebie i rzekł mu: Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą? I uniesiony gniewem pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu całego długu nie odda. Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu.

Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Czytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

• Czy widzisz siebie w tej scenie, na miejscu Piotra? Zatrzymaj się i pomyśl, czy kiedykolwiek tak naprawdę zbliżyłeś się do Jezusa ze swoimi problemami, osobami, które są trudne, z tym, co zaprząta twoje serce: jak długo jeszcze będę to znosił, dlaczego tak jest, po co mi te doświadczenia, dlaczego on/ona mi to robi, brak mi już cierpliwości, nie pozwolę siebie tak traktować, to niesprawiedliwe tyle przebaczać, miarka się przebrała. Piotr na pewno zmagał się z radykalizmem Jezusa i Jego nauczaniem. Przypuszczam, że kogoś konkretnego miał na myśli podchodząc do Jezusa z zapytaniem. Znasz te słowa? w jakich sytuacjach pojawiają się one w twojej głowie, wobec kogo je formułujesz, wypowiadasz?
• Czy w tych chwilach jesteś blisko Miłości? Mną często w takich chwilach rządzą trudne emocje, gniew, żal, rozgoryczenie. Wszystko to oddala mnie od źródła Miłości jakim jest krzyż Jezusa. Widzę swój ból i gniew i często nie mogę sobie z nim poradzić. Bez Miłości to właściwie niemożliwe. Potrzebuję być blisko Krzyża, widzieć i adorować ten nieskończenie wielki dar Miłości- śmierć na krzyżu za nasze wybawienie. Tylko będąc blisko Jezusa mogę się stawać taka jak On, przynajmniej trochę podobna. Co robisz, aby być blisko Miłości? Jak bardzo o to zabiegasz? Czy aby więcej czasu, siły nie zabiera ci pielęgnowanie w sobie tych trudnych uczuć- gniewu, żalu, rozgoryczenia?
• Ewangelia uczy nas, żeby przebaczać bliźnim wiele razy. Wiemy też jak bardzo to jest trudne. Na pewno byśmy bardzo chcieli, żeby Jezus, ale także nasi bliscy nam przebaczali. Po wielokroć jest czego! Powiem wręcz, że trzeba się uczyć przyjmowania przebaczenia. W pokorze, bo to jest dar Miłości Ojca przez dzieło Syna. Jeśli zrozumiem czym jest dar przebaczenia moich grzechów, że jest drogą prowadzącą mnie do miejsca wiecznego przebywania z Miłością, wtedy moje serca stanie się pełne wdzięczności, skupione na Bogu, przepełnione Jego Miłością. Stanie się podobne do Niego, dlatego nie będzie chciało odrzucać innych (np. poprzez nieprzebaczenie). Nie będę więc jak ten nielitościwy dłużnik, który chyba nie zdawał sobie sprawy z miary swojego długu ( 10 tys. talentów). Tak wiele mu darowano! Ale nie potrafił być wdzięczny, jego serce nie potrafiło oddać radości z tego wielkiego daru jaki właśni otrzymał! Czy twoje serce jest pełne wdzięczności? Czy pamiętasz o tym co Bóg dla ciebie zrobił?

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Teraz zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Dziękuję Ci Panie za twoją Miłość do mnie, Oddaję Ci moje serce by stało się do Ciebie podobne także w przebaczaniu.

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?