NAWRACAĆ SIĘ TO PROSIĆ O SERCE CZYSTE
17.03.2024, niedziela , Św. Patryka, biskupa
Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.
Lectio (czytanie) – przeczytaj:
Psalm 51, 3-4. 12-13. 14-15
Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej, w ogromie swej litości zgładź moją nieprawość. Obmyj mnie zupełnie z mojej winy i oczyść mnie z grzechu mojego.
Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste i odnów we mnie moc ducha. Nie odrzucaj mnie od swego oblicza i nie odbieraj mi świętego ducha swego.
Przywróć mi radość z Twojego zbawienia i wzmocnij mnie duchem ofiarnym. Będę nieprawych nauczał dróg Twoich i wrócą do Ciebie grzesznicy.
Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim.
Meditatio (powtarzanie)
Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Czytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.
Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:
- Psalm 51, zwany też psalmem Miserere, jest cudowny do odmawiania przed spowiedzią. Ustawia człowieka we właściwej perspektywie wobec Boga. Wszyscy grzeszymy: myślą, słowem, czynami, zaniedbaniami, spojrzeniami… Dlatego od razu na początku słyszymy: „Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej, w ogromie swej litości zgładź moją nieprawość”. Bez ofiary Chrystusa już by nas nie było, bo „zapłatą za grzech jest śmierć” (Rz 6,23). Ale Jezus pokonał śmierć, zło i grzech na krzyżu. Dla Ciebie i dla mnie.
- „Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy” (1J 1,8). Czym jest grzech? Jest przerwaniem więzi, relacji z Bogiem, oddaleniem się od Niego. Jak często dzisiaj myślałeś o Bogu? Ile razy zwróciłeś się do Niego z wdzięcznością, że jest tak dobry, miłosierny i tak bardzo Cię kocha? Czy myślisz, że jest coś, co Cię dzisiaj od Boga oddaliło? Może na kogoś nakrzyczałeś, byłeś dla kogoś niemiły, osądziłeś kogoś w myślach, czy spojrzeniem, spędziłeś dużo czasu w pracy, przy komputerze, czy ulubionym serialu zamiast z rodziną?
- Jak pisze św. Brat Albert Chmielowski: „Pan Bóg wie dobrze, w jakim nikczemnym garnku dusze nosimy, dlatego dał spowiedź jako krynicę, żebyśmy się w niej myli, bo życie brudzi każdego jak błoto”. Trwa Wielki Post. Czy byłeś już u spowiedzi, albo ją sobie zaplanowałeś, niekoniecznie na ostatnią chwilę? Przypomnij sobie dzisiaj o tym, że w konfesjonale czeka na Ciebie sam Chrystus, którymi słowami księdza może kolejny raz obmyć Cię z Twojej winy, przywrócić Ci radość z faktu zbawienia i wzmocnić Twoje serce swoim Duchem. Jak to cudowna perspektywa, prawda?
Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)
Teraz zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Panie, obmyj mnie zupełnie z mojej winy i oczyść mnie z grzechu mojego. Stwórz, we mnie serce czyste i odnów we mnie moc ducha. Przywróć mi radość z Twojego zbawienia i wzmocnij mnie duchem ofiarnym.
Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.
Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?




