Archiwum z dnia: 7 grudnia 2024

07.12.2024, sobota Św. Ambrożego, biskupa i doktora Kościoła

Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.

Lectio (czytanie) – przeczytaj:

Księga Proroka Izajasza 30, 19-21. 23-26

Tak mówi Pan Bóg, Święty Izraela:
Zaiste, o ludu, który zamieszkujesz Syjon w Jerozolimie, nie będziesz gorzko płakał. Rychło okaże ci on łaskę na głos twojej prośby. Ledwie usłyszy, odpowie ci. Choćby ci Pan dał chleb ucisku i wodę utrapienia, twój Nauczyciel już nie odstąpi, a oczy twoje patrzeć będą na twego Mistrza. Twoje uszy usłyszą słowa rozlegające się za tobą: «To jest droga, idźcie nią!», jeśli chciałbyś iść na prawo lub na lewo. On ześle deszcz na zboże, którym obsiejesz rolę, a pokarm z plonów ziemi będzie soczysty i pożywny. Twoje trzody będą się pasły w owym dniu na rozległych łąkach. Woły i osły obrabiające rolę żreć będą paszę dobrze przyprawioną, która została starannie przewiana. Dojdzie do tego, że na każdej wysokiej górze i na każdym wyniosłym pagórku będą strumienie płynących wód na czas wielkiej rzezi, gdy padną warownie. Wówczas światło księżyca będzie jak światło słoneczne, a światło słońca będzie siedmiokrotne, jakby światło siedmiu dni, w dniu, gdy Pan opatrzy rany swego ludu i uleczy jego sińce po razach.

Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Czytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

• Kończy się pierwszy tydzień adwentu, w którym Kościół zachęca przez zaproponowane czytania, do wzrastania w wierze, aby być gotowym do przyjęcia Boga, ale na Bożych warunkach. Bóg zostawia swoje obietnice rodzące nadzieję, ale potrzebuje naszej wiary. Wiara biblijna  zaprasza nas do przyjęcia Bożych obietnic i wyraża się przez dziękczynienie, błogosławieństwo i uwielbienie, które rodzą zaufanie. Niewiara wyraża się przez szemranie, narzekanie, złorzeczenie i przeklinanie. Bóg gwarantuje Ludowi Wybranemu, że ich prowadzi po właściwych ścieżkach – Twoje uszy usłyszą słowa rozlegające się za tobą: «To jest droga, idźcie nią!» Jego prowadzenie jest prowadzeniem do życia w obfitości: Dojdzie do tego, że na każdej wysokiej górze i na każdym wyniosłym pagórku będą strumienie płynących wód na czas wielkiej rzezi, gdy padną warownie. Potrzebujemy Mu tylko zaufać. Czy wzrastasz w wierze? Czy potrafisz dziękować, błogosławić i uwielbiać Boga żywego w trudnych doświadczeniach?
• Człowiek potrzebuje trudnych doświadczeń życiowych, aby dojrzewał, wzrastał w wierze i miał wewnętrzną zdolność do przyjęcia nowonarodzonego Boga do swojego życia. Mateusz ewangelista nie bez przyczyny pisze, że król Herod i część Izraela, zwłaszcza nauczyciele narodu, nie przyjęła nowonarodzonego Mesjasza. Herod bał się utraty władzy, a faryzeusze mieli inne wyobrażenia o długo oczekiwanym Mesjaszu. Ich wizje rozminęły się z planami Boga żywego. Możesz pomodlić się tak: „Jezu, uzdolnij mnie do przyjęcia Ciebie jako nowonarodzonego Boga, który się nie narzuca. Proszę Cię o korektę w moim myśleniu, jeżeli ta korekta jest konieczna, aby Ciebie przyjąć i sercem pokochać. Uzdolnij moje serce do oczekiwania Ciebie i przyjęcia ciebie w sferach mojego życia, które domagaja sie nawrócenia”.

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Teraz zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Koronka biblijna z tekstu:
DUŻE PACIORKI: Ledwie usłyszy, odpowie ci. Choćby ci Pan dał chleb ucisku i wodę utrapienia, twój Nauczyciel już nie odstąpi, a oczy twoje patrzeć będą na twego Mistrza.
MAŁE PACIORKI: To jest droga, idźcie nią!»

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?