Archiwum z dnia: 12 grudnia 2024

12.12.2024, czwartek , Najświętszej Maryi Panny z Guadelupe

Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.

Lectio (czytanie) – przeczytaj:

Ewangelia według św. Mateusza 11, 11 – 15

Jezus powiedział do tłumów:
«Zaprawdę, powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela. Lecz najmniejszy w królestwie niebieskim większy jest niż on. A od czasu Jana Chrzciciela aż dotąd królestwo niebieskie doznaje gwałtu, a zdobywają je ludzie gwałtowni. Wszyscy bowiem Prorocy i Prawo prorokowali aż do Jana. A jeśli chcecie uznać, to on jest Eliaszem, który ma przyjść. Kto ma uszy, niechaj słucha!»

Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Czytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

• Przez swoje przyjście na ziemię Jezus zainaugurował królowanie Boga wśród ludzi. Uczniom dawał, i nadal daje, do zrozumienia, że dar królestwa, który otrzymali nie jest darmowym, łaskawym prezentem Boga Ojca, ale perłą, którą każdy może nabyć, skarbem, który trzeba znaleźć i o który trzeba zabiegać z pełnym poświęceniem i wewnętrznym zaangażowaniem (Mt 13, 44 – 46). Jest to dar, który może zaowocować jeżeli rozpoczniemy z nim współpracę. Jeżeli dołożymy starań, by o niego w swoim życiu zawalczyć.
• W dzisiejszej Ewangelii Jezus wskazuje mi na Jana Chrzciciela, którego misją była ewangelizacja. To jeden z moich patronów na czas adwentu. Uczy mnie dojrzewania w Bogu przez stawanie w prawdzie wobec Najwyższego; jak mieć w sercu Chrystusowy pokój i jak „zwlekać z siebie wielbłądzią skórę” starego człowieka; jak być „lampą, co płonie i świeci” (J 5, 35); a nade wszystko jak „gwałtem wdzierać się do królestwa Bożego” (Łk 16, 16). Zazwyczaj człowiek gwałtowny nie kojarzy się nam najlepiej, ale synonimami tego słowa są również wyrażenia: „gorąca głowa”, „gorący umysł”, „pasjonat”. Zadam sobie pytania: Czy chcę być pasjonatem Bożego królestwa i z gorącą głową, podejmując konkretne zadania, zdobywać je każdego dnia? Czy jak Jan Chrzciciel, przez pokorę i silną wolę, pozwalam Jezusowi wzrastać we mnie?  Czy potrafię otworzyć się na Słowo; czy pragnę Go słuchać i wcielać je w życie?
• Jezus mówi mi też dzisiaj: „kto ma uszy, niechaj słucha [Słowa]”. Z tego rodzi się wiara, która u  Jana Chrzciciela była bardzo silna. Zdobywał ją  w ciszy (na pustyni), przez wewnętrzne skupienie, ascezę i odwagę – walcząc ze złem, które szerzyło się wokół. Moje i Twoje życie też powinno być ciągłą walką o to, by stawać się coraz lepszym i mądrzejszym człowiekiem, by bronić prawdy, dobra, piękna i wartości chrześcijańskich. Może zechcę, jak Jan Chrzciciel, być „mocarzem ducha”, wskazywać na Jezusa/Baranka, kochać Go i słuchać? „Królestwo niebieskie jest w zasięgu mojej i twojej ręki … a zdobywają je ludzie gwałtowni”!

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Teraz zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Panie, mój Boże, do kogóż pójdę …? Ty masz słowa życia wiecznego … Ty zapewniasz królestwo niebieskie … Ufam Tobie!

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?