Archiwum z dnia: 21 grudnia 2024

OCZEKIWAĆ PANA, TO SPOTKAĆ W BOGU OBLUBIEŃCA

21.12.2024, sobota , Św. Piotra Kanizjusza, prezbitera i doktora Kościoła

Wyciszenie zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.

Lectio (czytanie) przeczytaj:

Pieśni nad Pieśniami 2, 8-15

Głos mojego ukochanego! Oto on! Oto nadchodzi! Biegnie przez góry, skacze po pagórkach. Umiłowany mój podobny do gazeli, do młodego jelenia. Oto stoi za naszym murem, patrzy przez okno, zagląda przez kraty.
Miły mój odzywa się i mówi do mnie: «Powstań, przyjaciółko ma, piękna ma, i pójdź! Bo oto minęła już zima, deszcz ustał i przeszedł. Na ziemi widać już kwiaty, nadszedł czas przycinania drzew,
i głos synogarlicy już słychać w naszej krainie. Figowiec wydał zawiązki owoców i winne krzewy kwitnące już pachną.
Powstań, przyjaciółko ma, piękna ma, i pójdź! Gołąbko ma, ukryta w rozpadlinach skały, w szczelinach przepaści, ukaż mi swą twarz, daj mi usłyszeć swój głos! Bo słodki jest głos twój i twarz pełna wdzięku»

Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Czytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

  • Dzisiejsze czytanie adwentowe ani jednym słowem nie wspomina o mężu tylko o oblubieńcu. Czyżby mąż nie był oblubieńcem? Mąż ma być ze swojej istoty oblubieńcem, ale często w realu jest mężczyzną nie znającym serca swojej współmałżonki. Przychodzący Bóg jest Bogiem miłości i przychodzi jako oblubieniec mogący dopiero zaspokoić serce oblubienicy. Kobieta ze swojej istoty naznaczona jest miłością, oddająca się z miłości i pragnąca być przyjęta w miłości. Pragnie być przyjęta jak oblubienica z Pieśni nad Pieśniami: Powstań, przyjaciółko ma, piękna ma, i pójdź! Gołąbko ma, ukryta w rozpadlinach skały, w szczelinach przepaści, ukaż mi swą twarz, daj mi usłyszeć swój głos! Bo słodki jest głos twój i twarz pełna wdzięku. Każda oblubienica pragnie doświadczyć zachwytu nad sobą jak przy stworzeniu: Ta dopiero jest kością z moich kości i ciałem z mego ciała! (Rdz 2,23) Czy doświadczasz miłości, która cię stwarza, podnosi z upadku, daje siły do zmagania się z rzeczywistością?
  • Jakie jest zatem zadanie oblubienicy? Każdy z nas potrzebuje dojrzewać do poziomu oblubienicy i oblubieńca. Tęsknota jest po to wlana w serce kobiety, aby podjęła trud przemiany siebie i swojego męża. Rolą kobiety w jakiś sposób jest rodzenie mężczyzny do miłości czy będzie to brat, mąż, dziadek, wujek lub kolega z pracy. Nie chodzi tylko o miłość oblubieńczą, ale także o miłość, która pozwala przekraczać swoje, takie czy inne, niepełnosprawności np. związane z emocjami. Każdy dar może stawać się przeszkodą w miłości. Stabilność emocjonalna w jednej sytuacji jest wielkim darem, a w innej może stać się brakiem empatii i zrozumienia tej drugiej strony. Możesz pomodlić się tak: Jezu, bardzo potrzebuję być jako człowiek bardzo kochany. Pozwól mi doświadczyć miłości oblubieńczej, która stwarza na nowo.

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Teraz zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Koronka biblijna z tekstu.
DUŻE PACIORKI: Powstań, przyjaciółko ma, piękna ma, i pójdź! Gołąbko ma, ukryta w rozpadlinach skały, w szczelinach przepaści, ukaż mi swą twarz, daj mi usłyszeć swój głos! Bo słodki jest głos twój i twarz pełna wdzięku.
MAŁE PACIORKI: Głos mojego ukochanego! Oto on! Oto nadchodzi!

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?