Archiwum miesięcy: styczeń 2025

31.01.2025, piątek , Św. Jana Bosko, prezbitera

Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.

Lectio (czytanie) – przeczytaj:

Ewangelia według św. Marka 4, 26-34

Jezus mówił do tłumów: «Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy, nasienie kiełkuje i rośnie, sam nie wie jak. Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarno w kłosie. Gdy zaś plon dojrzeje, zaraz zapuszcza sierp, bo pora już na żniwo». Mówił jeszcze: «Z czym porównamy królestwo Boże lub w jakiej przypowieści je przedstawimy? Jest ono jak ziarnko gorczycy; gdy się je wsiewa w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi. Lecz wsiane, wyrasta i staje się większe od innych jarzyn; wypuszcza wielkie gałęzie, tak że ptaki podniebne gnieżdżą się w jego cieniu». W wielu takich przypowieściach głosił im naukę, o ile mogli ją rozumieć. A bez przypowieści nie przemawiał do nich. Osobno zaś objaśniał wszystko swoim uczniom.

Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Czytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

• Jaką wspólną cechę mają obrazy, jakimi Jezus opisuje Królestwo? Np. taką, że wzrost ziarna/ gorczycy jest w pewnym stopniu niezależny od człowieka, choć wymaga jego zaangażowania. Człowiek może ziarno zasiać lub nie, może je podlewać lub zadeptać. Natomiast sam rozwój, skutek wzrostu, ostateczny efekt (gatunek i kształt rośliny) nie jest zależny od człowieka. Ziarno kiełkuje i rośnie mocą swojej wewnętrznej siły, tajemniczych procesów ukrytych przed nami.
• Podobnie Boże Królestwo jest pełne tajemnic. Człowiek może przyjąć słowo Boże, podjąć zaproszenie, by współpracować z łaską lub się na to zamknąć. Jednak to jak Boża łaska czyni przemianę, uświęca i zbawia osobę, jest tajemnicą. To Bóg pociąga ku sobie, daje natchnienia, pragnienia i siły do działania. Flp 2, 13: to Bóg jest w was sprawcą i chcenia, i działania zgodnie z [Jego] wolą. Relacja drugiego człowieka z Bogiem będzie zawsze tajemnicą. Serce człowieka, jego możliwości, słabości, pragnienia i ograniczenia są znane tylko Bogu i dlatego tylko Bóg może je osądzić. Czy nie ferujesz zbyt łatwo wyroków na bliźnich zapominając, że nigdy nie poznasz serca innej osoby?
•  I najważniejsze – samo zbawienie jest łaską, tzn. nie jest wynikiem pracy człowieka – jego wysiłków, uczynków. Sprawcą zbawienia jest tylko sam Bóg! Św. Teresa od Dzieciątka Jezus napisała: „pod wieczór życia stanę przed Tobą z pustymi rękoma”. Co czujesz na myśl, że po śmierci staniesz przed Bogiem z pustymi rękoma? Czy nie opierasz swojej nadziei na niebo głównie na swoich dokonaniach, dobrych czynach… Czy nie zalęgła się w Tobie myśl, że tak naprawdę, to niebo Ci się należy?

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Teraz zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Pani proszę, pomóż mi zrozumieć, co to znaczy, że nie mogę zasłużyć na zbawienie? Na czym polega darmowość Twojej łaski, bezinteresowność Twojej miłości?

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?