Archiwum z dnia: 1 lutego 2025

01.02.2025, sobota

Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.

Lectio (czytanie) – przeczytaj:

List do Hebrajczyków 11, 1-2. 8-19

Bracia:
Wiara jest poręką tych dóbr, których się spodziewamy, dowodem tych rzeczywistości, których nie widzimy. To dzięki niej przodkowie otrzymali świadectwo.
Dzięki wierze ten, którego nazwano Abrahamem, usłuchał wezwania, by wyruszyć do ziemi, którą miał objąć w posiadanie. Wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie. Dzięki wierze przywędrował do Ziemi Obiecanej, jako ziemi obcej, pod namiotami mieszkając z Izaakiem i Jakubem, współdziedzicami tej samej obietnicy.
Oczekiwał bowiem miasta zbudowanego na silnych fundamentach, którego architektem i budowniczym jest sam Bóg.
Dzięki wierze także i sama Sara, mimo podeszłego wieku, otrzymała moc poczęcia. Uznała bowiem za godnego wiary Tego, który udzielił obietnicy. Przeto z człowieka jednego, i to już niemal obumarłego, powstało potomstwo tak liczne jak gwiazdy na niebie, jak niezliczone ziarnka piasku na wybrzeżu morza.
W wierze pomarli oni wszyscy, nie osiągnąwszy tego, co im przyrzeczono, lecz patrzyli na to z daleka i witali, uznawszy siebie za obcych i gości na tej ziemi. Ci bowiem, co tak mówią, wykazują, że szukają ojczyzny. Gdyby zaś tę wspominali, z której wyszli, znaleźliby sposobność powrotu do niej. Teraz zaś do lepszej dążą, to jest do niebieskiej. Dlatego Bóg nie wstydzi się być nazywanym ich Bogiem, gdyż przysposobił im miasto. Dzięki wierze Abraham, wystawiony na próbę, ofiarował Izaaka, i to jedynego syna składał na ofiarę, on, który otrzymał obietnicę, któremu powiedziane było: «Z Izaaka będzie dla ciebie potomstwo».
Pomyślał bowiem, iż Bóg mocen jest wskrzesić także umarłych, i dlatego odzyskał go, na podobieństwo śmierci i zmartwychwstania Chrystusa.

Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Czytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

• Autor Listu do Hebrajczyków pisze czym jest wiara biblijna – wiara Abrahama. Wiara Abrahama oparta jest o Boże obietnice. Owa obietnica jest gwarancją zrealizowania tego co jeszcze nie istnieje. Patriarcha wyruszył w drogę do ziemi, którą mu obiecał Bóg żywy, wyruszył w nieznane i musiał podjąć ryzyko porzucenia tego co znane. Abraham usłuchał wezwania, by wyruszyć do ziemi, którą miał objąć w posiadanie. Wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie. Okazało się, że przed nim bardzo długa droga. Abraham potrzebował czasu na dojrzewanie w wierze. Gdy wyszedł z Charanu miał siedemdziesiąt pięć lat, a Izaak urodził mu się po dwudziestu pięciu latach. Miał wówczas sto lat. Potrzebował dwudziestu pięciu lat, aby Boże obietnice stały się rzeczywistością. Czy podjąłeś ryzyko pozostawienia tego co znane, dające ci zabezpieczenie, oparcie lub stabilizację, aby wyruszyć w drogę, na którą wezwał cię Bóg?

• Okazuje się, że nieważne są nasze możliwości. Im trudniej, tym lepiej dla Bożej chwały. Bóg żywy jest Bogiem przełamującym niemożliwości – Przeto z człowieka jednego, i to już niemal obumarłego, powstało potomstwo tak liczne jak gwiazdy na niebie, jak niezliczone ziarnka piasku na wybrzeżu morza. Potrzebuję wyznawać, że wierzę w Boga, który jest Panem spraw niemożliwych. Potrzebuję Mu dziękować za sprawy niemożliwe w moim życiu i te wszystkie, które mnie przerastają. Wówczas On ma możliwość działania. Wiara biblijna wyraża się przez dziękczynienie, uwielbienie, błogosławienie, które objawiają zaufanie do Boga żywego. Możesz pomodlić się tak: Jezu, dziękuję Ci za wszystkie obietnice. Dziękuję Ci za wszystko co wydaje się niemożliwe, jednak Ty jesteś Panem spraw niemożliwych.

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Teraz zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Koronka biblijna z tekstu.
DUŻE PACIORKI: Dzięki wierze ten, którego nazwano Abrahamem, usłuchał wezwania, by wyruszyć do ziemi, którą miał objąć w posiadanie. Wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie.
MAŁE PACIORKI: Dzięki wierze także i sama Sara, mimo podeszłego wieku, otrzymała moc poczęcia.

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?