CHODZIĆ W DUCHU ŚWIĘTYM TO PRUSZAĆ SERCA LUDZI KU NAWRÓCENIU
06.02.2025, czwartek , Św. Pawła Miki i Towarzyszy, Męczenników
Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.
Lectio (czytanie) – przeczytaj:
Ewangelia według św. Marka 6,7-13
Jezus przywołał do siebie Dwunastu i zaczął rozsyłać ich po dwóch. Dał im też władzę nad duchami nieczystymi i przykazał im, żeby nic z sobą nie brali na drogę prócz laski: ani chleba, ani torby, ani pieniędzy w trzosie. Ale idźcie obuci w sandały i nie wdziewajcie dwóch sukien. I mówił do nich: Gdy do jakiego domu wejdziecie, zostańcie tam, aż stamtąd wyjdziecie. Jeśli w jakim miejscu was nie przyjmą i nie będą słuchać, wychodząc stamtąd strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo dla nich. Oni więc wyszli i wzywali do nawrócenia. Wyrzucali też wiele złych duchów oraz wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali.
Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim.
Meditatio (powtarzanie)
Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Czytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.
Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:
- „Jezus przywołał do siebie Dwunastu i zaczął rozsyłać ich po dwóch.” Co to jest ewangelizacja, kto ma ją robić i czy można się tego nauczyć? W powyższym fragmencie, Jezus po raz pierwszy wysyła Apostołów z misją ewangelizacyjną. Od tego momentu ewangelizacja trwa nieprzerwanie do dzisiaj. Po Apostołach zostało posłanych 72 uczniów a dzisiaj my wszyscy ochrzczeni chrześcijanie jesteśmy posłani, aby ewangelizować. Słowo ewangelizacja oznacza głoszenie dobrej nowiny. Ewangelia to Dobra Nowina o Królestwie Bożym, które pośród nas jest. Ewangelizacja to przekazywanie Jezusa Chrystusa. Skoro Bóg jest Miłością, to ewangelizacja polega na przekazywanie Miłości. Jak skutecznie ewangelizować – przekazywać Miłość? Czy Ty ewangelizujesz? Apostołowie głosili Dobrą Nowinę dzięki temu, że znali osobiście Jezusa Chrystusa. Mieli z nim osobistą relacją opartą na miłości. W tym czasie, kiedy rozpoczęli ewangelizację znali Chrystusa, ale jeszcze go nie rozumieli. Dopiero po Zmartwychwstaniu i zesłaniu Ducha Świętego przyszło rozumienie. Ewangelizacja rozpoczyna się wtedy, gdy spotkamy osobowego Chrystusa, gdy nawiążemy z nim osobową relację. Wtedy zaczynamy się dzielić Miłością, której doświadczyliśmy. W ewangelizacji, tak jak w miłości, nie ma przymusu. Najskuteczniejsza ewangelizacja to święte życie. Każde wypowiedziane wówczas słowo o Chrystusie nabiera mocy – nad „duchami nieczystymi” w człowieku.
- „Przykazał im, żeby nic z sobą nie brali na drogę prócz laski: ani chleba, ani torby, ani pieniędzy w trzosie. Jezus zaleca Apostołom, aby nie brali tego co ich obciąża fizycznie i duchowo. Pokazuje, aby kierowali się rozsądkiem a nie naiwnością. Aby z jednej strony nie stali się źródłem napadów złodziei a z drugiej nie bali się o to co może im zostać zabrane. Jeżeli nic nie będą mieli, to skupią się na jakości swojego głoszenia i doświadczą Jego mocy. Ewangelizacja przepełniona szczerym pragnieniem przekazania Jezusa, porusza serca ludzi. Ludzie stają się łagodniejsi i hojniejsi. Jezus poleca również Apostołom, aby zatrzymywali się w domach ludzi szanowanych w danej społeczności, aby już na starcie nie byli ignorowani. Aby szanowali tych, którzy ich przyjęli, bo ich celem jest wzywanie do nawrócenia a nie wygoda. Czy doświadczyłeś już mocy Twojej ewangelizacji życiem? Czy ludzie po spotkaniach z Tobą doznają ulgi na duchu?
- „Jeśli w jakim miejscu was nie przyjmą i nie będą słuchać, wychodząc stamtąd strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo dla nich”. Czy Jezus nawołuje Apostołów do nienawiści do ludzi, którzy ich nie przyjmą? Wręcz przeciwnie. Mówiąc „strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo dla nich” wskazuje Apostołom, aby wtedy byli bardziej niż kiedykolwiek pokojowi, pokorni, łagodni w ich sposobie bycia. Aby gniew nie przeniósł się na nich i aby nie zgrzeszyli gorsząc tych, których mieli wezwać do nawrócenia. Ewangelizować ma wówczas nie słowo Apostołów a ich zachowanie. To jak ludzie są traktowani często jest pierwszym krokiem do nawrócenia. Jak traktujesz ludzi, którzy są wrogo nastawieni do Boga, do Twojej wiary? Czy rozbijają swoją wrogość o Twoje zachowanie o to jak ich przyjmujesz? Czy może ulegasz ich wrogiemu nastawieniu i stają Ci się wrogami?
Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)
Teraz zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Dopomóż mi do tego, o Panie, aby oczy moje były miłosierne, bym nigdy nie podejrzewał i nie sądził według zewnętrznych pozorów, ale upatrywał to, co piękne w duszach bliźnich, i przychodził im z pomocą. Dopomóż mi, aby słuch mój był miłosierny, bym skłaniał się do potrzeb bliźnich, by uszy moje nie były obojętne na bóle i jęki bliźnich. Dopomóż mi, Panie, aby język mój był miłosierny, bym nigdy nie mówił ujemnie o bliźnich, ale dla każdego miała słowo pociechy i przebaczenia.
Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.
Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?




