Archiwum z dnia: 8 lutego 2025

08.02.2025, sobota , Św. Józefiny Bakhity, dziewicy

Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.

Lectio (czytanie) – przeczytaj:

Ewangelia według św. Marka 6, 30-34

Apostołowie zebrali się u Jezusa i opowiedzieli Mu wszystko, co zdziałali i czego nauczali. A On rzekł do nich: «Pójdźcie wy sami osobno na pustkowie i wypocznijcie nieco».
Tak wielu bowiem przychodziło i odchodziło, że nawet na posiłek nie mieli czasu.
Odpłynęli więc łodzią na pustkowie, osobno. Lecz widziano ich odpływających. Wielu zauważyło to i zbiegli się tam pieszo ze wszystkich miast, a nawet ich wyprzedzili.
Gdy Jezus wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi, byli bowiem jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać o wielu sprawach.

Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Czytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

• Apostołowie przekazywali życie przez swoje nauczanie i cuda. Tam gdzie jest życie, tam będą i tłumy ludzi – Tak wielu bowiem przychodziło i odchodziło, że nawet na posiłek nie mieli czasu. Życie rodzi się z życia. Jan Apostoł w swoim Liście pisze: Bo życie objawiło się. Myśmy je widzieli, o nim świadczymy i głosimy wam życie wieczne, które było w Ojcu, a nam zostało objawione – oznajmiamy wam, cośmy ujrzeli i usłyszeli, abyście i wy mieli współuczestnictwo z nami. (1 J 1, 2-3) Potrzebujemy trwać w życiu, a tym życiem jest Boże Słowo. Potrzebujemy Nim nasiąkać, aby ono zmieniało nasze serce, a w konsekwencji nasze wybory i nasze życie. Ile czasu poświęcasz na wsłuchiwanie się w Boże Słowo? Jakie owoce rodzi Boże Słowo w twoim życiu?
• Niezależnie ile mamy życia w sobie, potrzebujemy stale się tym życiem napełniać. Każda praca i każda posługa wyczerpuje nasze zasoby życia. Tego życia potrzebujemy w naszym domu rodzinnym i posługiwania nim dla dobra naszych domowników. Tego życia potrzebujemy wszędzie tam, gdzie jesteśmy posłani. Tego życia potrzebujemy w naszych wzajemnych relacjach. Potrzebujemy zatem wyjść jak apostołowie: Pójdźcie wy sami osobno na pustkowie i wypocznijcie nieco. To czas na odpoczynek, ale i milczenie, aby wsłuchać się w Boży głos. Możesz pomodlić się tak: Ojcze niebieski, dziękuję Ci za Twoje życie. Dziękuję Ci, że dzielisz się ze mną tym życiem. Proszę Cię o mądre wybory między posługą a czasem poświęconym na przebywanie z Tobą i Twoim Słowem.

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Teraz zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Koronka biblijna z tekstu.
DUŻE PACIORKI: «Pójdźcie wy sami osobno na pustkowie i wypocznijcie nieco. Tak wielu bowiem przychodziło i odchodziło, że nawet na posiłek nie mieli czasu.
MAŁE PACIORKI: Odpłynęli więc łodzią na pustkowie, osobno.

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?