Archiwum z dnia: 1 października 2025

01.10.2025, środa , Św. Teresy od Dzieciątka Jezus, doktora Kościoła

Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.

Lectio (czytanie) – przeczytaj:

Ewangelia według św. Łukasza 9,57-62

Gdy Jezus z uczniami szedł drogą, ktoś powiedział do Niego: «Pójdę za Tobą, dokądkolwiek się udasz». Jezus mu odpowiedział: «Lisy mają nory i ptaki podniebne – gniazda, lecz Syn Człowieczy nie ma miejsca, gdzie by głowę mógł położyć». Do innego rzekł: «Pójdź za Mną». Ten zaś odpowiedział: «Panie, pozwól mi najpierw pójść pogrzebać mojego ojca». Odparł mu: «Zostaw umarłym grzebanie ich umarłych, a ty idź i głoś królestwo Boże». Jeszcze inny rzekł: «Panie, chcę pójść za Tobą, ale pozwól mi najpierw pożegnać się z moimi w domu». Jezus mu odpowiedział: «Ktokolwiek przykłada rękę do pługa, a wstecz się ogląda, nie nadaje się do królestwa Bożego».

Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Czytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

• 3 osoby, 3 podobne sytuacje i 3 odpowiedzi różne Jezusa. Bóg zna serce, historię osoby, jej uwarunkowania i swoje zamiary wobec niej. Dlatego nie ma sensu ocenianie z zewnątrz czyjejś wiary. Nie ma też sensu porównywanie się. Każdy człowiek jest unikalny.
• Również relacja danego człowieka z Bogiem jest unikalna. Czy nie poświęcasz za dużo uwagi na obserwowanie, ocenianie wiary innych ludzi? Czy masz tendencję do porównywania swojego życia duchowego z życiem innych ludzi?
• Dla pierwszej osoby z ewangelii ważne mogło być poczucie bezpieczeństwa, wygody. Dla drugiej osoby ważne było dopełnienie obowiązku pogrzebania zmarłych. Dla trzeciej osoby bardzo ważni byli najbliżsi. Każdy z nas ma swoje uwarunkowania – inne rzeczy będą nam sprawiały trudność, inne będą przychodziły z łatwością. Inne są Boże zamiary i powołania. Ważna jest zawsze relacja z Jezusem – tak bliska, by móc z Nim ustalać swoje decyzje. Nie naśladować innych ludzi, ale iść swoją ścieżką za Jezusem.
• Czy ustalasz z Bogiem swoje decyzje i plany? Czy zdarza Ci się dostać od Niego odpowiedź, która Ci się nie podoba, albo która jest trudnym wyzwaniem? Jak widać w dzisiejszej Ewangelii, jak najbardziej możemy się takiej odpowiedzi spodziewać. Boże pomysły wykraczają poza nasze wyobrażenia, często są wyzwaniem i przez to wymagają kroku wiary. Jeśli nigdy tego nie doświadczyłeś, być może brak Ci otwartości, by przyjąć to co Bóg rzeczywiście chce Ci powiedzieć?

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Teraz zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Duchu Św. proszę, pomóż mi przyjmować Twoją wolę, otwieraj moje serce, wzmacniaj wiarę w to, że Twoje pomysły dla mnie są najlepszym, co mnie może spotkać.

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?