Archiwum miesięcy: styczeń 2026

31.01.2026, sobota , Świętego Jana Bosko, pezbitera

Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.

Lectio (czytanie) – przeczytaj:

Ewangelia według św. Marka 4, 35 – 41

Owego dnia, gdy zapadł wieczór, Jezus rzekł do swoich uczniów: «Przeprawmy się na drugą stronę». Zostawili więc tłum, a Jego zabrali, tak jak był w łodzi. Także inne łodzie płynęły z Nim.
A nagle zerwał się gwałtowny wicher. Fale biły w łódź, tak że łódź już się napełniała wodą. On zaś spał w tyle łodzi na wezgłowiu. Zbudzili Go i powiedzieli do Niego: «Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?» On, powstawszy, zgromił wicher i rzekł do jeziora: «Milcz, ucisz się!» Wicher się uspokoił i nastała głęboka cisza.
Wtedy rzekł do nich: «Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże brak wam wiary!» Oni zlękli się bardzo i mówili między sobą: «Kim On jest właściwie, że nawet wicher i jezioro są Mu posłuszne?»

Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Czytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

• Dokładnie dwa tygodnie temu, podczas Eucharystii, Jezus wyznaczał mi drogę, którą powinnam „za Nim” kroczyć. Czy spełniam Jego marzenie? Czy przyłączam się do Niego? Czy wsiadam do łodzi, w której On Jest? Czy dojrzewam duchowo, mając za przewodnika Słowo, Które do mnie wypowiada? W dzisiejszej antyfonie na Komunię przypomina mi : „Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia”(J, 8,12). Tym światłem powinien być On – nawet, a może szczególnie, gdy zapada zmrok i życie toczy się nie po mojej myśli; gdy zewsząd wieją wichry i szaleją burze; gdy lęk opanowuje moją duszę. On mnie zaprosił „do drogi” i On ze mną Jest. Nawet, gdy staję w obliczu najtrudniejszych wyzwań życiowych, nawet, gdy wydaje mi się, że On śpi, nie jestem sama.
• Śpiący na rufie Jezus był bardziej zagrożony niż płynący z Nim apostołowie. Sztorm mógł „zmieść” do wody w pierwszej kolejności właśnie Jego. On jednak zaufał Ojcu i powierzył się Jemu, i dlatego spał spokojnie. Tego spokoju brakowało Jego współtowarzyszom podróży. Tego spokoju w wędrówce przez życie brakuje także nam. Jakże często w swoim życiu tracimy relację z Bogiem, bo brak nam wiary i ufności, brak zawierzenia. A tymczasem On Jest – cały czas Jest, Był i Będzie. Jeżeli tracę relację, przestaję wierzyć. Jeżeli On Jest w tej relacji dzieją się cuda. On Jest gwarantem mojego bezpieczeństwa.
• Uciszenie nawałnicy przez Jezusa to czyn przekraczający granice ludzkich możności i wskazujący na Jego Bożą moc. Dlatego uczniowie mówią do siebie: „Kim On jest właściwie, że nawet wicher i jezioro są Mu posłuszne?” W kulturze biblijnej to pytanie o wyznanie wiary ukryte w strachu uczniów. To fundamentalne pytanie o tożsamość Mistrza. Wynika ono jednak nie z lęku lecz z szacunku do Boga. Moją i twoją powinnością ma być pamięć o tym, że „Jest On Bogiem z nami” zarówno w dniach jak i nocach naszej egzystencji. Czy potrafię wołać za Nim każdego dnia „Ojcze, w ręce Twoje oddaję życie moje”? Czy codzienna relacja z Nim jest dla mnie priorytetem? Na czym ją buduję? Czy doświadczam mocy Boga w różnych trudnych sytuacjach mojego życia? Jak wygląda moja wdzięczność za każdy Jego dar?

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Teraz zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Panie, mój Boże, Który Jesteś ze mną zawsze i wszędzie, w Ciebie wierzę, Tobie ufam i Tobie powierzam swój los. Ty zajmij się wszystkim, bo tylko Ty Jesteś w stanie uciszyć każdą moją burzę.

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?