Archiwum z dnia: 8 stycznia 2026

08.01.2026, czwartek

Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.

Lectio (czytanie) – przeczytaj:

1 List św. Jana 4, 7-10

Umiłowani, miłujmy się wzajemnie, ponieważ miłość jest z Boga, a każdy, kto miłuje, narodził się z Boga i zna Boga. Kto nie miłuje, nie zna Boga, bo Bóg jest miłością.
W tym objawiła się miłość Boga ku nam, że zesłał Syna swego Jednorodzonego na świat, abyśmy życie mieli dzięki Niemu.
W tym przejawia się miłość, że nie my umiłowaliśmy Boga, ale że on sam nas umiłował i posłał Syna swojego jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy.

Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Czytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

• Tylko ten kto kocha, naprawdę zna Boga. Cóż zatem znaczy kochać w Listach świętego Jana? Nie chodzi o uczucie, romantyzm czy nawet sympatię, lecz o czyn i postawę, zakorzenioną w Bogu. Miłość nie jest tylko Bożą cechą — to Jego istota. Każda prawdziwa miłość ma źródło w Bogu. W Listach św. Jana, a szczególnie w 1 J 4,7–10, język grecki używa zasadniczo jednego kluczowego słowa na określenie miłości: Główne słowa to ἀγάπη (agápē) rzeczownik miłość, rozumiana jako dar, postawa, wybór, ofiara, a nie uczucie „Bóg jest miłością” (1 J 4,8).  Dalej ἀγαπάω (agapáō) – czasownik kochać, czyli postępować w sposób zgodny z agape – działać dla dobra drugiego „Umiłowani, miłujmy się wzajemnie” (1 J 4,7). I jeszcze ἀγαπητός (agapētós) przymiotnik oznaczający umiłowany, kochany, ktoś będący odbiorcą agape „Umiłowani, jeśli tak nas Bóg umiłował…” (1 J 4,11) To trzy formy tego samego rdzenia: AGAP-, które opisują miłość pochodzącą od Boga.

• W tym fragmencie mamy serię połączeń form agape / agapaō, które tworzą teologię: Bóg JEST agápē — Jego istota to miłość, nie tylko działanie. Bóg umiłował (agapáō) człowieka pierwszy — miłość Boga poprzedza naszą. Chrystus jako objawienie agápē — krzyż = definicja miłości. My miłujemy (agapáō) innych, bo „zrodziliśmy się z Boga.” W praktyce: to nie człowiek wymyśla miłość, lecz Bóg ją objawia i jej udziela. Potrzebujemy zatem wołać do Boga żywego o doświadczenie Jego miłości, Jego ofiary, aby być chrześcijaninem. Aby kochać tak jak On. Możesz modlić się tak: Ojcze, chciałbym kochać tak jak Ty, ale sam z siebie tego nie potrfię. Daj mi doświadczyć Twojej miłości, która przekracza wszystkie moje opory i granice.

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Teraz zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Koronka biblijna z tekstu:
DUŻE PACIORKI: W tym przejawia się miłość, że nie my umiłowaliśmy Boga, ale że on sam nas umiłował i posłał Syna swojego jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy.
MAŁE PACIORKI: Każdy, kto miłuje, narodził się z Boga i zna Boga.

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?