Archiwum z dnia: 1 lutego 2026

01.02.2026, niedziela , Święto Ofiarowania Pańskiego

Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.

Lectio (czytanie) – przeczytaj:

Ewangelia według św. Mateusza Mt 5, 1–12a

Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył usta i nauczał ich tymi słowami:
«Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni.
Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię.
Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni.
Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.
Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.
Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.
Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Błogosławieni jesteście, gdy wam urągają i prześladują was i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe o was. Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie».

Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Czytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

• „Błogosławieni”, czyli jacy? Użyte w greckim tekście słowo μακάριοι (makárioi) zazwyczaj tłumaczone jest jako „szczęśliwi”, ale jego zakres znaczeniowy jest szerszy. Opisuje ono ludzi znajdujących się w dobrej relacji z Bogiem, żyjących w zgodzie z wyznawanymi przekonaniami. Słowo to nie odnosi się do stanu emocjonalnej przyjemności, ale do głębokiego poczucia szczęścia i pokoju serca, wynikającego ze świadomości bycia na właściwej drodze życia.
• Jezus, odwracając czysto ludzką logikę, nazywa szczęśliwymi smutnych, spragnionych sprawiedliwości czy cierpiących prześladowanie. Może ma na myśli ludzi, którzy nie są obojętni, lecz smucą się z powodu zła, niesprawiedliwości, swojej lub cudzej krzywdy? Ich wrażliwość na zło świata może być dla nich źródłem bólu, ale w oczach Boga ma wielką wartość. Jezus obiecuje im pocieszenie, nasycenie, prawdziwą pełnię. To obietnica sensu, a nie gloryfikacja cierpienia.
• Błogosławieństwa pokazują, że droga do szczęścia nie prowadzi przez dominację, sukces czy siłę, lecz przez miłosierdzie, czyste serce i budowanie pokoju. Jezus nie mówi, że takie życie będzie łatwe, ale potwierdza, że jest to droga, która prowadzi do królestwa niebieskiego.
• Na końcu Jezus zwraca się wprost do uczniów: „Błogosławieni jesteście…”. Uczniostwo wiąże się z niezrozumieniem, a czasem z odrzuceniem. Ale Jezus zapewnia, że cierpienie przeżywane z Jego powodu to droga do królestwa niebieskiego. Słowa dzisiejszej Ewangelii zapraszają nas do pytania o własne serce: czy jest ono „czyste”? Czy jest miłosierne? Gdzie szukam szczęścia? Na czym naprawdę się opieram? Czy jestem „ubogi w duchu”, to znaczy, czy uznaję własną kruchość i robię w swym sercu miejsce dla Boga? Błogosławieństwa są odpowiedzią na pytanie, jak żyć mądrze i zgodnie z Bożym zamysłem – są obietnicą Boga dla tych, którzy odważą się wejść na Jego drogę życia.

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Teraz zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Panie Jezu, proszę o odwagę wejścia na drogę życia, która prowadzi do zjednoczenia z Tobą. Daj mi serce ubogie w duchu, miłosierne, wrażliwe na zło. Oczyszczaj moje pragnienia, abym dążył do wypełnienia Twojej woli. Umacniaj mnie, gdy droga ucznia staje się trudna, i prowadź do swojego królestwa. Amen.

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?