CHODZIĆ W DUCHU ŚWIĘTYM TO BYĆ CIERPLIWYM

16.06.2024, niedziela

Wyciszenie zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.

Lectio (czytanie) przeczytaj:

Ewangelia według św. Marka 4, 26-34

Jezus mówił do tłumów: «Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy, nasienie kiełkuje i rośnie, sam nie wie jak. Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarno w kłosie. Gdy zaś plon dojrzeje, zaraz zapuszcza sierp, bo pora już na żniwo». Mówił jeszcze: «Z czym porównamy królestwo Boże lub w jakiej przypowieści je przedstawimy? Jest ono jak ziarnko gorczycy; gdy się je wsiewa w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi. Lecz wsiane, wyrasta i staje się większe od innych jarzyn; wypuszcza wielkie gałęzie, tak że ptaki podniebne gnieżdżą się w jego cieniu». W wielu takich przypowieściach głosił im naukę, o ile mogli ją rozumieć. A bez przypowieści nie przemawiał do nich. Osobno zaś objaśniał wszystko swoim uczniom.

Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Czytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

  • „Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy, nasienie kiełkuje i rośnie…” W ziarnie zawarta jest cała informacja genetyczna o mającej powstać roślinie. W ziarnie tak maleńkim, jak ziarenko gorczycy, z którego może wyrosnąć ogromne drzewo. Jakie to jest niesamowite, że Bóg tak to stworzył. I na dodatek, On jest taką informacją genetyczną w nas. Każdy z nas ma w sobie Jego DNA, jesteśmy do Niego podobni, bo stworzeni na Jego obraz. I dzisiaj Jezus tłumaczy nam, jak działa Królestwo Boże w każdym z nas. Otóż – w każdym inaczej. Nasienie kiełkuje i rośnie, czasem to widać, jak w dzień, a czasem zupełnie nic nie widać, jak w nocy. Ale to nie znaczy, że nic się nie dzieje. Bo „ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarno w kłosie„. W tym procesie jest dynamika. To są etapy, które wymagają od nas cierpliwości.
  • Bóg pozwala nam na słabości i upadki, bo są to normalne etapy wzrostu. A nawet więcej: On dostosowuje się do naszego tempa rozwoju. I nigdy nas nie pospiesza. Ma wobec nas niekończące się pokłady cierpliwości. A jak u Ciebie z cierpliwością? Wobec innych i wobec siebie? Czy dajesz sobie czas na wzrost? Czy ufasz Bogu, że On wie co robi i jak Cię ma prowadzić? Czy pozwalasz sobie na bycie ziarnem w Jego ręku, ręku najlepszego siewcy?

  • „Wypuszcza wielkie gałęzie, tak że ptaki podniebne gnieżdżą się w jego cieniu„. Bardzo lubię obietnicę zawartą w tym zdaniu. Każdy z nas może być drzewem, w którym inni znajdują dom, czy schronienie. On to sprawia, że wszystko, czym w Nim jesteśmy, jest jednocześnie dla nas i dla innych. Miłość, cierpliwość, życzliwość, łagodność, radość i inne dary z Nieba, zawsze są i dla nas i dla innych, których możemy tym „nakarmić”. Pomyśl, dla kogo dzisiaj możesz być takim fizycznym, czy emocjonalnym schronieniem? Kogo możesz dzisiaj przytulić do swojego, a przez to Jego serca?

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Teraz zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Panie, proszę Cię spraw, by moja wiara była jak ziarno gorczycy, z któego wyrasta ogromne drzewo. I bym miała cierpliwość, by czekać na wzrost, oraz ufność, że Ty zawsze, absolutnie zawsze, wszystko widzisz i wiesz, co jest dla mnie najlepsze.

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?


Jeden komentarz do “CHODZIĆ W DUCHU ŚWIĘTYM TO BYĆ CIERPLIWYM”

  1. Do Królestwa Bożego wąska brama. (C.d.PadreCharbel) „Posłuchaj zrozum, i bądź świadkiem. Posłuchaj głosu Pana, poznaj prawdę i daj świadectwo prawdzie, która żyjesz. Milczenie, żeby usłyszeć i w słuchaj się w Jego głos. Uważaj żeby nie słuchać rozbrzmiewajacego echa twoich własnych myśli: Przekroczyć swoje myśli, pozwól, aby oczyściło je słowo Boga, wykazując z nich to co trzeba i zapisując to, co powinno być zapisane…- Trwaj w nieustannym zasłużenie i badaniu twojego sumienia…- Słuchaj żeby usłyszeć, unikaj się żeby zrozumieć, uwierz i odważnych się dawać świadectwo – i kochaj, aby stawać się świętym.”

Zapraszamy do komentowania! Podziel się swoją własną refleksją lub pytaniem.

(opcjonalny)


« Poprzednia stronaNastępna strona »