Strona główna » slowo » CHODZIĆ W DUCHU ŚWIĘTYM, TO POKŁONIĆ SIĘ STWORZYCIELOWI NIEBA I ZIEMI

CHODZIĆ W DUCHU ŚWIĘTYM, TO POKŁONIĆ SIĘ STWORZYCIELOWI NIEBA I ZIEMI

12.02.2019, wtorek

Wyciszenie zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.

Lectio (czytanie) przeczytaj:

Księga Rodzaju 1, 20- 2,4a

Bóg rzekł: «Niechaj się zaroją wody od istot żywych, a ptactwo niechaj lata nad ziemią, pod sklepieniem nieba!» Tak stworzył Bóg wielkie potwory morskie i wszelkiego rodzaju pływające istoty żywe, którymi zaroiły się wody, oraz wszelkie ptactwo skrzydlate różnego rodzaju. Bóg, widząc, że były dobre, pobłogosławił je tymi słowami: «Bądźcie płodne i mnóżcie się, abyście zapełniały wody w morzach, a ptactwo niechaj się rozmnaża na ziemi». I tak upłynął wieczór i poranek – dzień piąty. Potem Bóg rzekł: «Niechaj ziemia wyda istoty żywe różnego rodzaju: bydło, zwierzęta pełzające i dzikie zwierzęta według ich rodzajów!» I stało się tak: Bóg uczynił różne rodzaje dzikich zwierząt, bydła i wszelkich zwierząt pełzających po ziemi. I widział Bóg, że były dobre. A wreszcie rzekł Bóg: «Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem podniebnym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi!» Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę. Po czym Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: «Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; abyście panowali nad ptactwem podniebnym, nad rybami morskimi i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi». I rzekł Bóg: «Oto wam daję wszelką roślinę przynoszącą ziarno po całej ziemi i wszelkie drzewo, którego owoc ma w sobie nasienie: dla was będą one pokarmem. A dla wszelkiego zwierzęcia polnego i dla wszelkiego ptactwa podniebnego, i dla wszystkiego, co się porusza po ziemi i ma w sobie pierwiastek życia, będzie pokarmem wszelka trawa zielona». I tak się stało. A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre. I tak upłynął wieczór i poranek – dzień szósty. W ten sposób zostały ukończone niebo i ziemia oraz wszystkie zastępy jej stworzeń. A gdy Bóg ukończył w dniu szóstym swe dzieło, nad którym pracował, odpoczął dnia siódmego po całym swym trudzie, jaki podjął. Wtedy Bóg pobłogosławił ów siódmy dzień i uczynił go świętym; w tym bowiem dniu odpoczął po całej swej pracy, którą wykonał, stwarzając. Oto są dzieje początków po stworzeniu nieba i ziemi.

Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim.

Meditatio (powtarzanie)

Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Czytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania:

  • Żyjemy w kulturze, która odrzuca Boga, Jego prawa i Jego miłość. Odrzuca Boga, który jest źródłem życia, dobra, miłości, szczęścia. Człowiek – Jego stworzenie – zachłysnęło się swoimi odkryciami, możliwościami i postawiło siebie w miejsce Boga. Tenże człowiek, którego Stworzyciel szalenie pragnął, stworzył na swój obraz i podobieństwo, postawił samego siebie jako wyznacznik swojego życia, dobrobytu, swojego szczęścia. Człowiek stał się bogiem i niestety zamiana ról kończy się dramatycznie. Papież Jan Paweł II pisze: Człowiek coraz bardziej bytuje w lęku. Żyje w lęku, że jego wytwory – rzecz jasna nie wszystkie i nie większość, ale niektóre, i to właśnie te, które zawierają w sobie szczególną miarę ludzkiej pomysłowości i przedsiębiorczości – mogą być obrócone w sposób radykalny przeciwko człowiekowi. (Redempros hominis, nr 15) . Proś Ducha Świętego, aby objawił ci prawdę o twoim życiu, o twoim byciu bogiem dla siebie i innych.
  • Tam, gdzie jest Bóg, jest życie, piękno i dobro. Księga Rodzaju mówi: A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre. Bóg żywy był zachwycony stworzeniem człowieka, obdarzył go nie tylko podobieństwem do samego siebie, ale i wolnością. Bóg zawsze zaprasza człowieka do współpracy, powołania i misji. Bóg siódmego dnia zapragnął odpocząć i delektować się tym, co stworzył. Mało tego, ucieszył się tym, co stworzył. Człowiek jest zaproszony do odpoczynku (to dzisiejsza niedziela), aby mógł więcej czasu poświęcić na reflektowanie, ucieszenie się tym, co stworzył, co udało mu się odkryć, skonstruować, bardziej kochać. Siódmy dzień, to dzień wdzięczności. Człowiek, który nie potrafi dziękować, nie potrafi także się cieszyć. Przez wdzięczność człowiek bowiem wzmacnia i pogłębia swoje człowieczeństwo. Czy niedziela jest dla ciebie czasem reflektowania i dłuższej modlitwy? Czy potrafisz cieszyć się wykonaną pracą? Czy bardziej kochasz przez ofiarowanie czasu innym?
  • Jako antidotum na współczesną ludzką pychę potrzebujemy jako ludzie tej epoki pokłonić się Bogu Stworzycielowi. Potrzebujemy w nowy sposób poddać się temu, który kocha miłością przekraczającą nasze wyobrażenie. Potrzebujemy poznać prawdę o swojej pysze, nawet tej nieświadomej, przeprosić i powierzyć swoje życie w ręce Dobrego i Miłosiernego Stwórcy. Czy masz odwagę zmierzyć się z prawdą o samym sobie? Czy pragniesz pokłonić się Bogu Stworzycielowi i powierzyć mu swoje życie, ale na Jego prawach?

Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga)

Teraz zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Jezu, dziękuję Ci, że dajesz mi odwagę zmierzania się z prawdą o samym sobie. Dziękuję Ci, że jesteś moim Stworzycielem.

Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów.

Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?


komentarzy 6 do rozważania “CHODZIĆ W DUCHU ŚWIĘTYM, TO POKŁONIĆ SIĘ STWORZYCIELOWI NIEBA I ZIEMI”

  1. Tak!!!! Panie Boże Stworzycielu, powierzam Ci moje życie, czym jestem, co posiadam.Tobie oddaje wszystko w Twe kochane i miłujące ręce. Niech się dzieje wola Twoja, nie moja Panie. Amen

  2. Ojcze wielkie dziękuje za Twoją miłość i to jak przemawiasz do mnie przez ten piękny świat doświadczeń, łez i radości. W ten sposób przypominasz mi o sobie abym nigdy nie zapomniała o Tobie! Niech moje życie zawsze będzie zgodne z Twoją wolą! Chwała Ci Ojcze na wieki!
    Alicja

  3. Boze Ojcze Ty tak wspaniałe i pięknie stworzyłeś cały swiat .człowieka na swój obraz ipodobienstwo oraz dałeś nam wolność obdazyles nąć swoją miłością i pokazujesz nam swoją wszechmoc…Oddaje Ci moje zycie wszystko co mam i posiadam oraz moja rodzinę prowadz blogoslaw i strzez.Dziękuję Ufam.Część ci oddaje .Amen

  4. Naucz mnie Panie pracować odpoczywać uwielbiać dziękować radować Świętować Wszystko z Tobą i dla Ciebie i dla drugiego człowieka Amen

  5. Panie Boże wszystko co posiadam jest Twoje. Dziekuję Ci za to kim jestem. Proszę naucz mnie odkrywać prawdę o samym sobie.

  6. „Panie w Twe ręce składam ducha mego”… Wielki Boże pomóż mi proszę poznać prawdę o sobie i naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami… Amen

Zapraszamy do komentowania! Podziel się swoją własną reflekcją lub pytaniem do dzisiejszego słowa

(opcjonalny)